Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Sevdiğim, kavuşmak varsa nasipte,
Biter bu hasretlik, diner ah-u zâr.
Üzme hiç kendini, surat asıp da,
Zamanın, mekanın, ne önemi var?
Burada olmazsa, maverada yâr!

Yaşadıklarım tiyatro mu gerçek mi anne?
Birbirinin ardından çamur atan atana.
Vefa, yalnız bir semtin adında mı kalmış ne!
Kardeş görünüp birbirini satan satana.
Anneler gününü nasıl kutlayayım söyle?
Kahpe bir kurşunla vurulup yatan yatana…

Vefasız nerede, diyorlar bana?
Bu şehrin kulları, soruyor seni.
Ararım her yerde, yâr yana yana,
Bu şehrin yolları, yoruyor beni.

Gideyim diyorum, hisler karmaşık,

Yârden ayrı düştüm, bir teselli ver,
Çenene iliştir, yay telini ger,
Çık haydi meydana, hünerini ser!
Dindir efkârımı, şu gönlümü al,
Bu gece bir hoşum, çal kemancı çal!

Camdan Bakmıyor Yârim

Bilmem hangi lafım zoruna gitti?
Bana küsmüş camdan bakmıyor yârim.
Aşkımız masaldı çarçabuk bitti?
Ne çıra, ne şamdan yakmıyor yârim.

Bu bahar mis kokun, dünyamı sarsın,
İstemem o safran, hazan gelmesin!
Allah’ın lütfusun, iyi ki varsın,
Gonca gül, nurefşan, yüzün solmasın!

Dönsün kara bahtın, çektiğin yeter,

Yatağı kurumuş Asi gibiyim,
Yad elin düzüne, safına akma!
Kayıp bir sevdanın, yası gibiyim,
Kimsenin sözüne, lafına bakma!

Yüreğim camdandır, kırılır yani,

Kopuyor dalından, tek tek yapraklar,
Hazan geçti, en sert iklim kış kaldı.
Virane, asude, artık sokaklar,
Odalar karanlık, zulam loş kaldı.

Dönmenin anlamı, kalmadı bilsen,

Var mıdır dünyada böyle bir yer?
İnsanın sevip de yüreğini dağlamadığı,
Yüzü gülerken içinin ağlamadığı,
Bir yer var mıdır?

Sakin, sessiz, ruhunun dinlendiği,

Aramıza hendek, sınır çekildi,
Hasret, firak girdi, çevirdi teller.
Kimi asfalt, kimi toprak, kimi çakıldı,
İlden ile sürdü, savurdu yollar.

Koştum Mecnun gibi Leyla peşine,