Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Çalan ördü ağı başa,
Yolan oldu ağa, paşa,
Talan edip, dağa, taşa;
Çökenlerin, işi tıkır!
Ahirette, hali duman.

Kurudu sevdanın gazel bağları,
Büktü boynun güller, henüz dermeden.
Eridi ömrümün güzel çağları,
Aktı zalim yıllar, haber vermeden.

Yordu beni hayat, kalmadı derman,

Bir busen dağıtır tüm efkârımı,
Uzaklarda değil, sol yanımdasın.
Şen sesin dindirir ah-u zârımı,
Damarda dolaşan al kanımdasın.

Nehirlerim aşkla sana akıyor,

Yad ellerde durdun, hayli zamandır,
Her günüm ızdırap, her günüm zulüm.
Hasretlik sancısı, öyle yamandır,
Yeter şu sinemi, delme, al gülüm!
Firak ekeceksen, gelme, kal gülüm!

Ey hercai çiçek, deli dolusun!
Kâh barışırsın yâr, kâh darılırsın.
Çılgın akan nehrin suyu, selisin,
Kâh bulanırsın yâr, kâh durulursun.

Kin gütmeyen fevri gel-gitlerin var,

Sensiz ilk bayram bu, tadım-tuzum yok,
Kırıldı dallarım, köküm-özüm yok,
İrtifa kaybettim, sohbet-sözüm yok;
Şiirler yaralı, lâl şimdi sazım,
Bu bayram öksüzüm, ah anasızım!

Bazen küssün benle, bazen barışık,
Yoruldum, halden hiç anlamıyorsun.
Sevdamız kördüğüm, karma karışık,
En şirin dilden hiç anlamıyorsun.

Bir tatlı belasın, benzerin yoktur,

Milattan sonra yıl kırk, yaymak için hak dini,
Hazreti İsa iki havari yolluyordu.
Bırakın diyorlardı, geçmişinizi, dünü,
İnandıklarınızın ve putların tümünü!
Bir tek kişi verilen mesajı alıyordu,
Cüzamlı oğlu için, kentten uzakta, naçar;

Ömür takviminde, tükendi yıllar,
Düşler bölük-pörçük, hayaller rafta.
Vuslata ermeden, tıkandı yollar,
Ben burada yalnız, sen o tarafta,
Olduk sabır taşı, kaldık arafta.

Gittin ya tıkandı, şuramda nefes,
Sustu şakrak bülbül, yaslı kanarya.
Takatim tükendi, yaşamdan heves,
Almadan bekledim, ben seni Arya,
Yıllar yılı yordun, sen beni var ya!