Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Bahar gelmiş ise bu hüzün nerden?
Gül, susuz, topraksız, soldu mu yoksa?
Bir gitti, pir gitti, dönülmez yerden,
Yar, sözsüz, selamsız, geldi mi yoksa?

Güftesi kesildi, gümrah nehirin,

Kırk dokuz yaşına girince sezdim,
Aşk için cezamın dâr olduğunu.
Çile dergâhında nefsimi ezdim,
Anladım özümün nâr olduğunu.

Dışardan görünmez gönül yarası,

Döküldü yaprağım, kırıldı dalım,
Esti rüzgâr-tipi, bari sen esme!
En yakın dostlarım, attılar çalım,
Kesti bağı-ipi, bari sen kesme!
Vicdanın bu kadar, kara mı Esma?

Kuş gibi çırpınır, yuvası için,
Merhametli anne, kıymetli yârdir.
Kaygılar beynini, yer için için,
Kadın zirvelerde, eriyen kardır.

Çamaşır, bulaşık, temizlik, yemek,

Ayşom bedel, tüm Hatay'a,
Göremedim, doya doya,
Çal zurnayı, vur davula,
Ayşom çıksın, bu gün toya.

Şansım yokmuş meğer, hiç aşktan yana,
Doymadım sevgine, ah kana kana,
Meramımı henüz açmadan sana;
Gittin ani Ayşo, kalbin söküle!

Unuttun vefasız, beni çabucak,

Karantinadayım, çıkmıyor sesim,
Binalar parmaksız, beton kafesim,
Baharı beklerken, söndü hevesim;
Bir virüslük canım var imiş meğer.

Korkar olduk, beşer iken beşerden,

Gurbeti bitirip dönüş bileti,
Sen alınca, umut ağdı buraya.
Perişan etmişti, hasret illeti,
Sen gelince, huzur yağdı buraya.

Yığınlar içinde, tek bıraksan da,

Cemrenin sıcağı, çöktü çökecek,
Savdık kara kışı, bahar geliyor.
Sevdanın şafağı, söktü sökecek,
Sil gözünden yaşı, bahar geliyor.

Kirazlar, erikler, çiçek açacak,

Asi bir nehirdin, aşk ile bana,
Onca kollar gerdim, akmadın belam.
Sevdalı gönlümün, bağından sana,
Gonca güller derdim, bakmadın elam.

Ne yerinde durdun, ne de duruldun,