Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Haberini aldım hasta diyorlar,
Sızım sızım sızlar koskoca şehir.
Yitik bir sevdayla yasta diyorlar,
Ayrılık hüznüyle her günün zehir.

Unutma şairler uyumaz gece,

Gurbette durduğun, yetmez mi gülüm?
Çıkıp da geliver, gözümde tütme!
Ömür tükeniyor, bitsin bu zulüm,
Sevgini salıver, içinde tutma!

Ansızın göç edip, düştüm ırağa,
Gurbet bana mesken, sılam kalmadı.
Düşe kalka geldim, en son durağa,
Yaklaştım menzile, yolum kalmadı.

Ecel ipi kıldan inceymiş meğer,

Terk ettim kentleri, dağlara kaçtım,
Yollar beni bozdu, kusturdu ceylan.
Talan yüreğimi, tek sana açtım,
Eller beni üzdü, küstürdü ceylan.

Dindirmez efkârı, mızrabım, sazım,

Kaşlar yay, kirpik ok, kısmetim deyip,
Mavi, yeşil, çakır gözlere kanma!
Kulağa hoş gelen cümleler duyup,
Özlü, süslü, şeker sözlere kanma!

Aldatmasın, boyu, posu, boyası,

Erguvanlar açtı, sabah çöktü sis,
Karadutlar oldu, adın, izin yok!
Güller koku saçtı, siyah döktü mis,
Böğürtlenler doldu, tadın, tuzun yok!

Gölbaşı’na indi, ördekler, kazlar,

Bitti özlü sözler, dilim lâl olmuş,
Gitti yazlar, güzler, bağda gül solmuş,
Tüttü söndü közler, yalnız kül kalmış;
Buluşmak güzelmiş, akşam çayında,
Yâr sensiz naçarım, kasım ayında.

Ayazı yiyince, kurudu güller,
Direnip durdunuz, kasımpatılar.
Kıymetin bilemez vefasız eller,
Gönlümdür yurdunuz, kasımpatılar.

Ne yaz kaldı, ne güz, göçüp gittiler,

Saymadım gideli, kaç bahar oldu?
Adaklar adadım, dilekler tuttum.
Maziye dalarken, gözlerim doldu,
Bak yine kendimi, sende unuttum!

Bilmezler sırrımı, hep saklımdasın,

Sırrımı açamam, hiç bir hekime,
Hüznümü yüklemem, Eylül-Ekime,
Sen olmazsan, kime koşarım kime?
Derdimin dermanı, çakır gözlerin.

Tutuşur sol yanım, sessiz yanarım,