Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Aklıma takılır, sürmeli gözler,
Kendimce anarım, haberin olmaz.
Sinemde harlanır, kıpkızıl közler,
Sessizce yanarım, haberin olmaz.

Karşıma dikilir, yüzün ay gibi,

Kayan yıldız gibi, kayboldun gittin,
Her yerde ararken, haberin yoktu.
Sanma ki ebedi, sen bende bittin,
Her ferde sorarken, haberin yoktu.

Dağ olsa devrilir, nasıl dayandım?

Gurbet ellerinde, sıladan ırak,
Sevdaya düşenin, hâlini sorma!
Dağıtsın efkârı, dolaşsın bırak,
Dağının, taşının, yolunu sorma!

Hızlıca dönüyor, akrep-yelkovan,

Hangi yere gitsem, hangi yöne baksam
Sen varsın, gülümsüyorsun bana.
Sevgi lügatinde anlatacak
Kelime, imge yok sana.
Fırtınalı denizlerden geldim,
Tutunmak için kıyılarına.

Ay gibi doğarsın zifir geceme,
Uzaklardan bakan hasret çiçeğim.
Sazıma, türküme, şiir, heceme,
İlham olup akan hasret çiçeğim.

Ömür tükenirken felek çarkında,

Sıladan uzakta, yalnız gezersin,
Hataylı gibisin, ey melek yüzlüm!
Etrafını melül melül süzersin,
Hataylı gibisin, ey ceylan gözlüm!

Konuşunca herkes seyrine bakar,

Gözlerim yollara, takılı kaldı,
Arıyorum Hatçem, en son durakta.
Seni de mi çekip, yad eller aldı?
Soruyorum Hatçem, kaldım merakta.

Ben bana yabancı, her günüm çile,

Sensiz hayatım eğreti duruyor,
Sanki her şey dert,
Çakmak taşı gibi sert.
Seninle dünyam bambaşka,
Sevda kapılarını aralarken kirpiklerin;
Tabiat geliyor aşka,

Gözlerinde kâinat,
Gülüşlerinde mevsimler saklı.
Sevgin güneş gibi aydınlatıyor dünyamı;
Ve içimin vahalarını ısıtıyor bakışın.
Yeniden sürgün veriyor,
Nadasa bıraktığım umutlar,

Gün doğmadan, neler doğar bir bilsen,
Tatlı canın üzme, henüz vakit var!
Mahmur gözlerinden, yaşları sil sen,
Dudağını büzme, henüz vakit var!

Kim demiş mevsimi geçti bu aşkın?