Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Hatay Kırıkhan'da, güz-kış, bahar-yaz,
Öne çıkar, Kültür Sanat Derneği'm.
Adres, Belediye binasına az,
Çapraz bakar, Kültür Sanat Derneği’m.

Doktor Hasan, hibe etti mekânı,

Sıladan uzakta, yalnız gezersin,
Kırıkhanlı mısın, ey melek yüzlüm?
Etrafını melül melül süzersin,
Kırıkhanlı mısın, ey ceylan gözlüm?

Konuşunca herkes seyrine bakar,

Bakma gözlerime öyle derinden,
Biraz çekingenim, heyecanlıyım.
Yaralı kalbimi sökme yerinden,
Memleketim sorma, Kırıkhanlıyım,
Yüreği sevdalı delikanlıyım.

Uzaklardan yeşil yeşil bakarsın,
Gülüşün ilkbahar, duruşun şiir.
Yüreğime usul usul akarsın,
Varlığın ruhumu besleyen nehir;
Uzaklardan yeşil yeşil bakarsın.

Neredesin diye, sormayın bana?
Bir dağ ceylanının bakışındayım.
Adadım ruhumu şu Kırıkhan’a,
Bir dilberin gergef, nakışındayım.

Alan Yaylasın’da, bulun izimi,

Çok şükür kırk sekiz yaşına girdik,
Dünyanın her türlü halini gördük,
Hayat hamurunu, çileyle kardık;
Zevk-i sefa değil, gamdan hoşlandık,
Yıllar tırpanladı, biçti, yaşlandık.

Fettan fettan bakar, cezbedip vurur,
Kandırır, del eyler, ela gözlerin.
Aşk çıram tutuşur, cız edip durur,
Yandırır, kül eyler, solu közlerin.

Cemalin dolunay, pamuktur elin,

Bir hedef peşinden, hızla koşturur,
Ruhumu cezbeder, hazla coşturur,
Dizilmiş raflarda, nazlı, hoş durur;
Buram buram gelir, kitap kokusu.

Ilgıt ılgıt eser seher yelleri,

Koca bir yaz bitti, kayboldu sessiz,
İnmekte yağmurlar, peşi sıra kâr.
Ben yine derbeder, ben yine sensiz,
Güz güllerim soldu, dünya bana dar,
Kızılcıklar oldu, neredesin yâr?

Göçüp gittin ansız, yaban ellere,
Ceylan gibi sekip, gel komşu kızı!
Bilsen düştüm sensiz, çıyan dillere,
Girdaplardan çekip, al komşu kızı!

Hâlâ aynı kentte, yaşıyorum ben,