Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Düşmeden cemreler, gelmeden bahar,
Allarla bezenen, gülsün bağımda.
Çözüldü buzlarım, tüterken buhar,
Umuda uzanan, yolsun dağımda.

Sapladın sineme, aşkın okunu,

Kaçalım gözlerden ırak bir yere,
İkimizden başka kimse olmasın.
Otağımız olsun, orman, göl, dere,
Arayıp da bizi kimse bulmasın.

Ahşap bir kulübe, sandal ve kürek,

Dilde söz tükendi, geleceğin yok,
Sineme saplandı, hasretten bir ok,
Yıllarca yolunu, çok bekledim çok;
Sensiz Kırıkhan’da, çatlayacağım.

Mazinin üstüne, çizgi çekerek,

Bu gece uyuma gel sahile!
Öylesine yorgunum bir bilsen.
Koşturdun peşinden düşürdün dile,
Sarardı benzim, soldu ten,
Yıllar sensiz geçti nafile;
Yokluğun kâbustu,

Allah'ın lütfusun, iyi ki varsın,
Duruşun bir başka, pozun bir başka.
Aldığım nefessin, hakiki yârsin,
Gülüşün bir başka, sözün bir başka.

Baktım da dünyada, tek eşin yoktur,

Buluttan sıyrılır, parıldar güneş,
Sımsıcak izi var, gamzelerinde.
Görürsem basıyor, heyecan, ateş,
Sevdanın közü var, gamzelerinde.

Öne eğme hazal, başını kaldır,

Yapraklar sararmış, kuşlar göçüyor,
Nerelerde idin, çok geç kalmışsın?
Bu kaçıncı eylül, yıllar geçiyor?
Sen yanlış zamanda çıkıp gelmişsin.

Dökülmüş cevizler, çatlamış narlar,

Ey gönül dünyamın, ilham perisi!
Sen göktün, ben deniz, ulaşamadık.
Ay yüzün olmazsa, elem gerisi,
Sen yoktun, ben cansız, alışamadık.

İçimde yanıyor, harlı ocaklar,

Sevdiğim, kavuşmak varsa nasipte,
Biter bu hasretlik, diner ah-u zâr.
Üzme hiç kendini, surat asıp da,
Zamanın, mekanın, ne önemi var?
Burada olmazsa, maverada yâr!

Yaşadıklarım tiyatro mu gerçek mi anne?
Birbirinin ardından çamur atan atana.
Vefa, yalnız bir semtin adında mı kalmış ne!
Kardeş görünüp birbirini satan satana.
Anneler gününü nasıl kutlayayım söyle?
Kahpe bir kurşunla vurulup yatan yatana…