Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Ey viran kalbimi süresiz ç/alan!
Unutmak mümkün mü, kanarken ciğer?
Kocaman boşlukmuş, geriye kalan,
Senle her şey eşsiz, hoş imiş meğer;
Sensiz hayat zevksiz, boş imiş meğer.

Sen ki pervanesin, umut peşinde,
Tutuşmuş yüreğin, aşk ateşinde,
Volkanlar patlarken şu sol döşümde;
Bir nefes canım var, al senin olsun!

Hasretin düşürdü, ah ile zara,

Ömrümce peşinden, koşturdum durdum,
Bir insan daha kaç, ile sürülür?
Gelene, geçene, hep seni sordum,
Bir insan daha kaç, kula sorulur?

Her sıcak bakışla, depreşti solum,

Sensiz yaşantının tadı, tuzu yok,
Her şey iğreti ve noksan duruyor.
Mutluluğun rengi, adı, izi yok.
Gözlerim her yerde seni arıyor.

Sen nesin, Leyla mı yoksa Aslı mı?

Uyan, pencereden, bak dışarıya,
Gün ışık saçarken, sesin çıkmıyor.
Bülbüller ötüyor, bak şu arıya,
Kumrular uçarken, sesin çıkmıyor.

Ey gönül dağımın, nazlı hazalı!

Sevda çiçeğimsin, bağrımda açan,
Gönlümün coşkusu, dağlardan yüce.
Allah’ın lütfusun, hep neşe saçan,
Gözlerin ışıldar, gamzenden önce,
Sen gülünce güller, kıskanır Nece!

Ayazı yiyince, kurudu güller,
Direnip durdunuz, kasımpatılar.
Kıymetin bilemez vefasız eller,
Gönlümdür yurdunuz, kasımpatılar.

Ne yaz kaldı, ne güz, göçüp gittiler,

Saymadım gideli, kaç bahar oldu?
Adaklar adadım, dilekler tuttum.
Maziye dalarken, gözlerim doldu,
Bak yine kendimi, sende unuttum!

Bilmezler sırrımı, hep saklımdasın,

Bir simit üç zeytin, demli çayım var,
Kim demiş asgari ücret yetmiyor?
Gazoza ne hacet, çeşme suyum var,
Kim demiş asgari ücret yetmiyor?

Bünyem alışamaz maaş zammına,

Sırrımı açamam, hiç bir hekime,
Hüznümü yüklemem, Eylül-Ekime,
Sen olmazsan, kime koşarım kime?
Derdimin dermanı, çakır gözlerin.

Tutuşur sol yanım, sessiz yanarım,