Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Bu son görüşmemiz, son buluşmamız,
Bak gökte martılar çığlık atmakta.
Kötürüm hasrete, zor alışmamız,
Tok sirenler, acı acı ötmekte.
Gün ölüyor, akşam demini aldı,
Gözlerin aklıma takılı kaldı.

Neden böyle mahzun, üzgün bakarsın?
Bülbüle darılmış güle benzersin.
Hevesin kaybolmuş, boynun bükersin,
On yerden kırılmış dala benzersin.

Vefasız ellerde heba olmuşsun,

Kaygısız, vefasız, gurbet kuşusun,
Gözümün dinmeyen, hasret yaşısın,
Yüreğim bu yükü, nasıl taşısın?
Dönmedin, payıma, düştü ah-u zâr,
Dolup dolup taşan, benim Gülizar!

Sevda yolcusuyum, kalktı son tren,
Başka göreceğim, il kaldı mı ki?
İzini ararım, yabani püren,
Sana varacağım, yol kaldı mı ki?

Bilen var mı meçhul, yerin, yurdunu?

Ömür çabuk geçti, olduk ihtiyar,
Sevda iksirinden verseydin Gülom!
Ne sen mesut oldun, ne ben bahtiyar,
Yaralı sinemi sarsaydın Gülom!

Gurbet bizden yazlar, kışlar götürdü,

Göçüp gittin zalim, uzak diyara,
Hasretin içimde, kanayan yara,
Hiç değilse ayda, yılda bir ara!
Şu kırgın gönlümü, bir kez al bari,
Gün- gece ağlarım, sessiz Gülperi!

Peşinden her yere, durmaz koşardım,
Çıkışı olmayan, yolu gösterdin.
Kırıldım bin kere, henüz yeşerdim,
Bülbülün konduğu, dalı kestirdin.

Göçtün buralardan, yaban eline,

Yetmez mi çektiğin, onca gam-keder?
Üzgün üzgün dökme, gözyaşı balam!
Gülümse kendini, eyleme heder,
Süzgün süzgün çıkma, karşıma elam!

Geçti zemheriler, geçti boran-kar,

Sabret biraz daha, fazla kafana,
Takma gülüm, güzel günler gelecek!
Metin ol, her şeye, karamsar, fena,
Bakma balım, güzel günler gelecek!

Doya doya yaşa, her bir anını,

Ahu gözlerinden tek yaş dökmeden,
Suratı asmadan, yüz gülerken gel!
Sıcaklar bitse de, pek kış çökmeden,
Soğuk yel esmeden, güz gelirken gel!

Uzaklara dalıp baktığım zaman,