Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Çimen gözlerinle, öyle ıraktan,
Fettan fettan bakıp, el etme Oya!
Elma yanaklardan, hayli yürekten,
Bana gamze çakıp, del etme Oya!

Bekletme ne olur, ömür geçiyor,

Geçti gitti dünün, tatlı anları,
Mazilerin yâdı, izi kalmadı.
Tükendi sevdanın, heyecanları,
Güzellerin adı, nazı kalmadı.

Kapanmadı henüz, bak yaram sızlar,

Farz et ki yorgun bir seyyahım hancı,
Bir gece ansızın uğradım sana.
Ben Amanoslar’da garip yabancı,
Uzaktan geldim geçitteki hana.
Yorgunluklarımı bir anda silen,
Yaşantının gözü, yolusun Belen.

Mevsimler değişti, şöyle bakınca,
Kar-kış belli değil, yaz belli değil.
Biraz cila sürüp, peruk takınca,
Kır kaş belli değil, daz belli değil.

Okumadan dizer, ciltleri raf raf,

Son tren kalkınca, kayboldun gözden,
Ne kadar el ettim, görseydin keşke!
Haberin olmadı, feveran, sözden,
Ne kadar dil döktüm, duysaydın keşke!

Sen idin can parem, gözümün feri,

Gözlerime uykular haram,
Ey vazgeçilmezim, gönül şahikam!
Seninle her anım bayram.
Şekere sevinen çocuklar gibiyim;
Diyorum şekerin özü sen misin?
Züleyha’nın yüzü sen misin?

Uzaklarda halin, acep nicedir?
Hoyrat elde kaldın, tek beyaz lalem.
Biriken efkârım, dağdan yücedir,
Hasret öykümüzü, bilmez ki alem,
Neşet'den bir bozlak, çek beyaz lalem!

Görenler derler ki, gülüyor yüzün,
Gizli gizli inen yaşı bilmezler.
Sanırlar uğramaz pek bana hüzün,
Alev alev yanan döşü bilmezler.

Varsın vurdumduymaz, gamsız bilsinler,

Seninle gök ile deniz gibiyiz,
Sevdalı fakat kavuşamayan.
Yürekte tutup ismini, kıyamete taşımak
Nedir bilir misin?
Bülbüller gibi şakıyarak aşkını,
Say ki yaralı, kötürüm biri iken,

Uzaklara uzun uzun dalarken,
Her boş baktığında, beni hatırla.
Yad ellerde hüzün ile dolarken,
Her baş büktüğünde, beni hatırla.

Çok çekmişken, vefa bilmez yüzlerden,