Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Benim için kıskanç, deme boşuna!
Söyle gülüm, nasıl kıskanmayayım?
Çıldırtırken, çok mu gider hoşuna?
Söyle balım, nasıl kıskanmayayım?

Aşk-ı pervaneyken, ceylan gözlere,

Mülteci olurlar diye sevinme,
Pusuda avcıdan, betersin emmi!
Yengem duyar ise, başlar dövünme,
Nataşa neyine, bitersin emmi!

İnemez olmuşsun, dördüncü kattan,

Diyemedim bir gün, sana merhaba!
Nerde kaldın, nerde, bizim araba?
Gerçek idin, döndün, sanki seraba,
Nerde kaldın, nerde, bizim araba?

Denize girmeden, yaz geldi geçti,

Nerde sevdiklerimiz, göçtüler teker teker?
Gidenlerin yerini, kimseler doldurmuyor.
Bozuldu ağız tadı, ne yapsın tatlı şeker?
Tebessüm etsem dahi, ruhum hiç aldırmıyor,
Yürek buruk olunca, bayramlar güldürmüyor.

Kavunlar yetişti, narlar kızardı,
İncir, üzüm oldu, nerdesin Meyrom?
Sen yokken Kırıkhan, bana mezardı,
Betim, benzim soldu, nerdesin Meyrom?

Anladım senmişsin, şehre can veren,

Aradım, taradım, haber yok, iz yok,
Beni sol yanımdan vuran nerede?
Takvimler sarardı, bahar yok, güz yok,
Beni dertten derde süren nerede?

Bülbül güle dargın, ötmüyor artık,

Erik ağaçları çiçeğe durdu,
Saatin tokmağı kaç kere vurdu?
Dönmemek üzere terk ettin yurdu;
Mutluluk mu buldun, murad mı aldın?
Papatyalar açtı nerede kaldın?

Nereye Böyle?

Düşünceli, mahzun, aheste, durgun,
İçini çekerek, nereye böyle?
Derbeder, vurgun, sitemli, yorgun,
Uzağa bakarak, nereye böyle?

Kader yıktı geçti, savurdu bizi,
Ne mazimiz kaldı, ne de sılamız.
Tarifsiz acılar, kavurdu bizi,
Ne közümüz kaldı, ne de külümüz.

Yazmıyor kalemim, dilde söz bitti,

Turnalarla haber salmam bil ki yâr,
Dönme istiyorsan, gittiğin yerden!
Gelirsen burada olmam belki yâr,
Köreldi hevesim, vazgeçtim serden.
Hapsederken beni, beton dört duvar,
Arayıp da bulsan, ne yararı var?