Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Portakal çiçekleri, akasyalar açarken,
İlkbaharda kurudu, yeşerecek dallarım.
Turnalar havalanıp, katar katar uçarken,
Uzaktın ilişmedi, ellerine ellerim.
Sana hasret şarkıları, artık dizmeyeceğim,
O ela gözlerine, şiir yazmayacağım.

Dünyaya açmıştım, gözlerimi dün,
Mevsimler pervane, döndü yıl, ay, gün,
Hayat yorgunuyum, çilekeş, sürgün;
Şimdi kırlar düştü, saçım, kaşıma,
Aktı gençlik, girdim elli yaşıma.

Aniden terk edip gurbet elini,
Gelsen, Anzer özlü, elma şekerim!
Yeniden lütfedip kapı zilini,
Çalsan, kömür gözlü, elma şekerim!

Gençlik uçtu, kütük elli yaşında,

Kaptırma gönlünü sanalsa eğer,
Aşkım dediklerin el olur bir gün.
Ederinden fazla verirsen değer,
Dökülür gözyaşın sel olur bir gün.

Güvenme varlığa, saraya, hana,

Soldu gitti hani, o gül bağlarım?
Güz oldu dört mevsim, elveda Hacom!
Geldi geçti ani, güzel çağlarım,
Azaldı hevesim, elveda Hacom!

Beklettin yıllarca, gücendim, küstüm,

Dön gel, diye diye, kısıldı sesim,
Dillerim tükendi, el vicdan Suzi!
Gurbet senin, hüzün benim adresim,
Gizli ağlamaktan, kuruttum gözü,
Sellerim tükendi, elveda Suzi!

Vaatler vererek, gürlediğiniz,
Emekliler, yalan yeliniz değil!
Seçimden seçime, parlattığınız,
Emekliler, oydan seliniz değil!

Sadaka değil de, hakkını ister,

Hasretin bağrıma, saplanan bir ok,
Görüyorum seni, her gün düşümde.
Yangına gerek yok, oda gerek yok,
Sönmeyecek bir kor, var ya döşümde.

Sen bana verilmiş, en büyük ceza,

Dünya telaşıyla, geçti hayatım,
Koşturdum kendimi, yordum erenler!
Olsa neye yarar, sarayım, yatım,
Toprakmış gidecek, yurdum erenler!

Leyla'yı bilmiştim, yarama merhem,

Kırıkhan’dan gittin, çok değişti köy,
Hollanda cinsinden, inekler geldi.
Ekin ekmek, biçmek, artık kolay şey,
Biçerdöver çıktı, oraklar öldü.

Anam ısrar etti, ben hep yok dedim,