Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Uzaklarda halin, acep nicedir?
Hoyrat elde kaldın, tek beyaz lalem.
Biriken efkârım, dağdan yücedir,
Hasret öykümüzü, bilmez ki alem,
Neşet'den bir bozlak, çek beyaz lalem!

Görenler derler ki, gülüyor yüzün,
Gizli gizli inen yaşı bilmezler.
Sanırlar uğramaz pek bana hüzün,
Alev alev yanan döşü bilmezler.

Varsın vurdumduymaz, gamsız bilsinler,

Son tren kalkınca, kayboldun gözden,
Ne kadar el ettim, görseydin keşke!
Haberin olmadı, feveran, sözden,
Ne kadar dil döktüm, duysaydın keşke!

Sen idin can parem, gözümün feri,

Gözlerime uykular haram,
Ey vazgeçilmezim, gönül şahikam!
Seninle her anım bayram.
Şekere sevinen çocuklar gibiyim;
Diyorum şekerin özü sen misin?
Züleyha’nın yüzü sen misin?

Buluttan sıyrılır, parıldar güneş,
Sımsıcak izi var, gamzelerinde.
Görürsem basıyor, heyecan, ateş,
Sevdanın közü var, gamzelerinde.

Öne eğme hazal, başını kaldır,

Allah'ın lütfusun, iyi ki varsın,
Duruşun bir başka, pozun bir başka.
Aldığım nefessin, hakiki yârsin,
Gülüşün bir başka, sözün bir başka.

Baktım da dünyada, tek eşin yoktur,

Dilde söz tükendi, geleceğin yok,
Sineme saplandı, hasretten bir ok,
Yıllarca yolunu, çok bekledim çok;
Sensiz Kırıkhan’da, çatlayacağım.

Mazinin üstüne, çizgi çekerek,

Rotan belli, başka yerde arama,
Gönlünden gönlüme, bir yol var yeter.
Hekimlerde çare, var mı yarama?
Bayramdan bayrama, bir hâl sor yeter!

Kalbin gururuna, gelince galip,

Kendin bilmez biri, suizan etmiş,
Derneğim hakkında, iftira atmış,
Herkes cırcır gibi, çay içip yatmış;
Cırcır böceğine, kurban ol emi!

Karınca misali, çalışan biziz,

Ey ceylan bakışlım, sevda nakışlım!
Her dem aklımdasın, yanımda.
Ruhum anar, solum yanar,
Güneş batar, el ayak çekilir,
Keşmekeş diner, perdeler iner,
Kaybolur sesler, gölgeler siner;