Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Bir simit üç zeytin, demli çayım var,
Kim demiş asgari ücret yetmiyor?
Gazoza ne hacet, çeşme suyum var,
Kim demiş asgari ücret yetmiyor?

Bünyem alışamaz maaş zammına,

Bu gece yolcuyum Harem'de, elveda İstanbul'a.
Seni görmek nasip olmalı, her kula.
Kimine altın olmuş toprağın, taşın.
Kimini de muhtaç etmişsin bir çula.

Kimine sığınacak liman, kimine yavan ekmek aşın.

Sevenler uyumaz, yollara düşüp,
Kaçalım seninle, bir gece vakti.
Kayan yıldızların peşinden koşup,
Uçalım seninle, bir gece vakti.

Rehavetler kabus gibi çökmeden,

Kaç güz, kaç kış geçti, saydın mı bilmem?
Gözlerim yollarda, bakıyor mahmur.
Yitirdim neşemi, kayboldu gülmem,
Şimşekler çakıyor, şakıyor yağmur.

Saçaklara sinmiş, üşüyor kuşlar,

İçten içe sardı, sızlayıp durdu,
Görünmüyor nerde, yara dediler?
Kanadımı kırdı, yerlere vurdu,
Çırpınırken zorda, sara dediler.

Şehirler dramı, indiremezken,

Vuslat umuduyla sevinçle dolan,
Gözlerimde donmuş, yaşlar bekliyor.
Yalnız ben değilim, özlemli olan,
Pencereme konmuş, kuşlar bekliyor.

Buhar oldu zaman, ne de tez geçti,

Gel otur bir habbe, edelim hoşbeş,
Diyorlar ki Abdo, yaşın otuz beş,
Gene evde kaldın, bulamadın eş;
Ağlayak mı, yoksa gülek mi edem?

Kızlar istiyor ki, maaşı olsun,

Bekledi sabırla, bu dert ozanı,
Gel haydi, açtı bak, mavi mineler!
Birazcık kıpırda, o sert kozanı,
Del haydi, açtı pak, mavi mineler!

Fransızlar girdi, Adana'mıza,
Hunharca kıydılar, çok canımıza,
Yılmadık, güvendik, imanımıza;
Zulme karşı durduk, Çukurova'da.

Bir tek çadır kalsa, tütse tek ocak,

Sevgi membaındır ayakta tutan,
Yaşantımın özü, hevesim sensin.
Gülüşündür cana can suyu katan,
Sol yanımın ritmi, nefesim sensin.

Siyah bulutları kovup savuran,