Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Hazanda uğradım, şu Kırıkhan’a,
Yollar ezdi beni, sürgünüm hancı.
Doldur da içeyim, su kana kana,
Eller üzdü beni, kırgınım hancı.

Dengini bulamam, işvede, nazda,

Mevsimler pervane, yıllar pek zalim,
Maziye gömüldü, coşkulu hâlim,
Sönmüş bir volkanım, suskuya talim;
Gözlerin çıralı, kıvılcım olma,
Azalmış morali, durgunum Selma!

Her vakit aklıma takılıyorsun,
Hayalen karşıma dikiliyorsun,
Yaş olup gözümden dökülüyorsun;
Dönmüşsen vefasız, gurbet kuşuna,
Durma, dön gel demem, boşu boşuna!

Dünyaya çivi mi çakacak sandın?
Kırma beni gülüm, ömür çok kısa.
Baharda yeniden açacak sendin,
Yorma beni gülüm, ömür çok kısa.

Yitirme boş yere, kalan zamanı,

Hayat benden, çok şey aldı,
Yıkma beni, sen de Leyla’m!
Yandı özüm, külüm kaldı,
Yakma beni, sen de Leyla’m!

Ömür kısa, dünya fani,

Hangi bahar sevinç katar ruhuma?
Fırtınadan arta kalan bir kışsın!
Ne telli turnasın, ne gökte hüma,
Göğüs kafesimde, ölen bir kuşsun!

Sana meftun idim, sana pek düşkün,

Bir sen, bir de yıllar eritti beni mum gibi,
Bir dağ idim ufalandım, savruldum kum gibi,
Sensiz geçen günlerin tadı yok, zakkum gibi;
Hiç insafın yokmuş ey dikenli yaban gülüm!
Senden hatıra kaldı, sol yanda çıban gülüm.

Herkes kendi suyunda, bir garibim uzakta,
Kimse bilmez halimi, kulak verip, kim dinler?
Toplanın etrafıma, akşamüstü sokakta,
Ruhumu dinlendirin, yabani güvercinler!

Deniz dalgası değil, efkârımdır kabaran,

Öyle mahzun bakma sevgi çiçeğim,
Yüreğimin kapı kilidi sende.
Nereye gidersem uğur böceğim,
Aşk gemilerimin halatı sende.

Tasalanma, üzme tatlı canını,

Say ki senden önce pek yaşamadım,
Ömrümü yıllarca heba etmişim.
Mutluluk eşiğin hiç aşamadım,
Sevgini derdime yama etmişim.

Gelişin ilkbahar, gidişin hazan,