Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Ezelden bilirim, çile-hüzünü,
Hayatımın özü, ateş ile kül.
Çatma kaşlarını, asma yüzünü,
Kırsınlar kalbimi, yeter ki sen gül.

Nasıl bir sevdadır, düşürdü dile,

Ben de bir insanım, sanma ki taştan,
Bir haber bekledim, her geçen kuştan,
Kurudukça diktim, gülleri baştan;
Eller bitti, hasret zârım bitmez mi?
Avuç avuç sabır ektim, yetmez mi?

Ten harap, han türap, bozuldu bağlar,
Döktü hepten özüm, güller tükendi.
Sen serap, can bitap, üzüldü ağlar,
Çıktı lebden sözüm, diller tükendi.

Neşveyi unuttum, gama alıştım,

Hazan geldi bezgin, buruk dallardan,
Yapraklar düşüyor, yine sen yoksun.
Okullar açıldı, toprak yollardan,
Minikler koşuyor, yine sen yoksun.

Yaz geçti hayaller, kalınca yarım,

Gönül bahçenin kanatlı kapılarını aç!
Zemheri iklimden geldim baharı olmayan.
Sıcaklığınla ısınayım, gülücükler saç!
Sarmaşık güller gibi sar rengârenk, solmayan,
Yitik aşkların şehrinden geldim, sevgiye aç;
Bedenim yorgun, ruhumsa sükûnete muhtaç.

Sensiz antik bir kentin,
harabesi gibiyim.
Belki at kişnemeleri,
Kılıç-kalkan sesleri duyulmuyor,
Fakat zamana karşı savaşım sürüyor.
Yitik bir efsaneyim,

Han viran, bağ harap, sen uzaklarda,
Tek tek güllerimi, kim derecek yâr?
Gam çeken, bu garip, hep tuzaklarda,
Tutuk hallerimi, kim soracak yar?

Hasret defterimde, günler hesaplı,

Döviz-kuru arttı, gariban çöktü,
Sefalet çektirmek, yazık, günahtır!
Ekmek kuyruğunda, gözyaşı döktü,
Boynunu büktürmek, yazık, günahtır!

Servetine servet katan doymazlar!

Arama boşuna, kendini yorma,
Bulup görsen bile, bir yararı yok.
Merak edip lütfen, halimi sorma,
Gelip sorsan bile, bir yararı yok.

Gözlerim seçmiyor, menzilim puslu,

Sen yokken etrafı, sardı sarmaşık,
Ne seni unuttum, ne yeminleri.
Hayallerim yarım, düşler karmaşık,
Kokluyorum şimdi, yaseminleri.

Kaç yıl oldu gittin, sayamıyorum?