Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Sana sesleniyorum deniz gözlüm!
Gül ki, bulutlar dağılsın,
güneş doğsun odama;
buzu çözülsün hayallerimin.
Çekip al karanlıklardan ruhumu!
Kırılsın ayrılık zincirleri,

Maziden geriye ne kaldı dersen,
Kuğulu şehirler aklına gelsin.
Ruhumu bedenden kim çaldı dersen,
Buğulu nehirler aklına gelsin.

Düşlerin tarumar olmuşsa erken,

Ötelere ruhumuzu uçurmuşuz,
Dünya arenası dar gelir.
Nice dağlar, denizler aşmışız,
Kabımıza sığmayıp taşmışız;
Derede boğulmak ar gelir.

Ele avuca sığmayan bir kızdın,
Yüreğimi açamazdım Asiye.
Say ki, kışta karşıma çıkmış yazdın,
Aşk şarabın içemezdim Asiye.

Ben evliydim, sen sözlü ya da bekâr,

Hiçbir zaman umudumu kesmedim,
Sineme taş basa basa bekledim.
Kör talihe de sana da küsmedim,
Gözümden yaş döke döke bekledim.

Derdimi dinleyen tek sazım vardı,

Farz et ki bir incir kuşuydum göçtüm,
Bir gece gelip kondum yaprağına.
Ellerinden yemiş yedim, su içtim,
Yörük kızı, bağlandım toprağına;
Şifa dağıtan aşk taciri misin?
Buharkent’in sarı inciri misin?

Gel otur karşıma küçüğüm, dinle babanı,
Sözlerimi hafife almayasın can oğul!
Masmavi bir derya gibidir hayatın her anı,
Cazibesine kanıp dalmayasın can oğul!

Dünya dediğin gölgeleneceğin bir handır,

Bir bir aramızdan gidiyor ustalar,
Sevenlerin gözlerinde yaş, yastalar.
Siyah-beyaz film kadar kısaymış hayat,
Meltem olup ruhlarımızda estiler.
Bir sabah uyandık baktık yoklar, heyhat!
Ukbaya kanatlanıp göçtü ustalar.

Ne yakınım, ne uzak, araftayım;
Zemheri gecelerde üşüyorum,
Siyah beyaz bir fotoğraftayım.
Sokaklara kar gibi düşüyorum,
Ne yakınım, ne uzak, araftayım;
Senin bilmediğin bir taraftayım.

Hercai çiçekler imrenir sana,
Sevda güllerinin bostanısın sen.
Huzur veriyor bakışların bana,
Mutluluk meşkinin mest anısın sen.

Düş seninle güzel, hayal seninle,