Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Dört bir yanımızda kin-nefret hırıltıları,
Yalan revaçta, etrafa saçılmış hıyanet.
Hırs-makam uğruna kopuyor onca kıyamet,
Masallarla mest edilmiş şuuraltıları;
Dört bir yanımızda kin-nefret hırıltıları.

Yar diyerek ardın sıra bağrıma,
Vursam da unutursun, vurmasam da.
Şu kuru canımı senin uğruna,
Versem de unutursun, vermesem de.

Bırakmasam incecik ellerini,

Her gece, yokluğunla gönlümü avutarak;
Çile otağında kıvrandığım, umurunda mı?
Alevden sözlerle beynime kan sıçratarak,
Hüznümü mayalamak, senin hamurunda mı?
Her gece, yokluğunla gönlümü avutarak;
Beklediğim bengisu, Nisan yağmurunda mı?

Patiska gibi örtüyor şehrini kar,
Yorgun dallarda alaca aklar,
Bahçende lâleler üşüyor yar!
Pamuk ellerin sıcaklık saklar,
Çözülsün buzlarım, bedenimi sar!

Candır, canandır, belki heyecandır;
Sevdanın yeri bil ki, Kırıkhan’dır.

Hasretlik artık tak edince cana,
Gurbetten sılaya sürüldüm hancı.
Gide gide vardım şu Kırıkhan’a,

Şehrinde meltemler esmiyor,
Gürültüyle zonkluyor şakakların.
Ağrılarını tabletler kesmiyor,
Sevdadan binasip sokakların;
Şehrinde meltemler esmiyor.

Dönüyor devasa rüzgârgülleri,
Kulağımda sanki ıslık sesi var.
Aşarım dağ-tepe, bayır-çölleri,
Bu aşığın söyle, başka nesi var?
Gül hasretiyle yanan sinesi var.

Hasreti heybene yükleyip benden giderken,
Sızladıkça yandım, yandıkça sızlattın beni.
Kimseye duyurmadım yavaş yavaş erirken,
Gizledikçe andım, andıkça gizledim seni;
Asla vazgeçmeden, bıkmadan özledim seni.

Nerelerde, nasıl diye sorarsan?
Yılmadım, yıkılmadım, yaşıyorum.
Bulamazsın belki bir gün ararsan,
Sol yanımda sevgini taşıyorum,
Henüz ölmedim gülüm, yaşıyorum.

Ey yüz güldürmeyen kaktüs çiçeğim!
Hayatı senin için saydım hiçe,
Şehirlere sığmayan bir kaçağım.
Yüreğim volkan, yandım içten içe;
Su ver, bir nebze hararetim dinsin!
Beni kor ateşlere atan sensin.