Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Rüzgâr ıslık çalıyor, dışarısı zemheri,
Tepelere kar, aklıma nazlı yar düşüyor.
Beyaz bir ipek gibi sarmalamış tüm şehri,
Sokakta çocuklar, saçakta kuşlar üşüyor.

Derin bir sessizlik çökmüş sıcak hanelere,

Alnımdan öpüyor alevi temmuzun,
Elimde bir demet gül, bekliyorum.
Gölge kısa, ömür kısa, yol uzun,
Yalnızlığıma bir tutam kül ekliyorum.

Yaşmağı kaldır da görünsün yüzün,

Yüreğinin sevgiyle yüklü,
Kıpır kıpır olduğunun
Farkındayım…
Güneşe hasret bir gül gibi,
Sevilmeye ihtiyacın olduğunun
Farkındayım…

Dün gece ikinci kez seyrettim sizi,
“Kimse Ateşte Yanmasın! ” sloganıyla
Yirmi üç yıldır yollara düşmüş gönül erleri!
Dün gece, iki damla yaş döktüm sayenizde.
Bu iki damla, paslı sinemin küfünü,
Nefsin cenderesinde yeisle yorgun,

Bilemezsin gözlerim neden ufka takılı,
Yüzüm gülse de yüreğime kaç ok çakılı,
Gemilerime ayrılık bayrağı çekili;
Gitmezsem devleşir içimde gizlenen sancı,
Gidiyorum bu kentten, elveda sana hancı!

Nefsimizden kini çekmemiz gerek,
Gönüllere sevgi ekmemiz gerek,
Kardeşçe hislerle bakmamız gerek;
Bir olursak yıkmaz bizi zelzele,
Yaşayalım hep birlikte el ele.

Günbegün çoğalıyor içimde cam kırıkları,
Kırmızıların kökleri sende kalmış;
Sarı güllere damlıyor hıçkırıklarım.
Hasret, hüzne alaca tadını çalmış;
Karantinada bekliyor, düş kırıklarım.

Alnı sakarlı doru atlar gibi,
Dağların şakaklarına tutunmuş kar.
Hangi kuş içmek için gagasını eğmiş,
Hangi ceylanın dudağı deşmiş?
Gürül gürül akıyor çaylar.

Uzak kıtaların hangi şehrine,
Muhacir ruhunla edersin hicret?

Hak için karışırsın firak nehrine,
Fedakârlığına biçilmez ücret.

Ebedi sandığım aşkın yâdını,
Uykusuz gecelerde uyuttun mu?
Hecelerken hiç durmadan adını,
Söyle, yoksa sen beni unuttun mu?

Verilen hatıra gülü koklayıp,