Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Kıyılarına ulaşmadan mahsur kaldım.
Bir yudum aşk için çözmüştüm,
Sevda gemilerinin halatlarını.
Sonu olmayan sefere mi saldım?
Esip giderken zaman, sol yanım
Onulmaz yaralarla acıyor canım.

Senden uzaklarda gün batıyor yavaş yavaş,
Her akşam gemilerin tek tek dönme zamanı,
Kavuşma umudunun bir bir sönme zamanı;
Bu sahil derdime dert katıyor yavaş yavaş.

Karanlıklar üzerime yürür ağır ağır,

Hazan vurmuş güllere döndüm sensiz,
Maddenin sığ sularında boğuldum;
Nefsime köle olmaktan yoruldum.
Günlerim ziyasız, gözlerim fersiz,
Hazan vurmuş güllere döndüm sensiz.

Bağlar kurudu, bahçeler sarardı,
Yağmur çiseledi, hava karardı,
Bedenim yoruldu, saçlar ağardı;
Her hazan büyütür bir intizarı,
Toprak sarı, yaprak sarı, dal sarı…

Tansiyonu yüksek karelerimde,
Titrek nefesimde sen varsın.
Ritmini bulmak için çırpınan,
Nabız atışlarımda sen varsın.
Sen ki, kekik kokulu dağların gülü,
Debdebeli şehirler değildir yerin.

Kardeşine katmerli zulüm, sende sessizlik,
Nerde ey din kardeşim, yoksa ölmüş mü vicdan?
Nedir bu gaflet, nedir bu deruni hissizlik?
Şu kara günler de geçer, sıyrıl su-i zandan;
Vicdan be ey kardeşim, ne olur biraz vicdan!

Rüzgâr ıslık çalıyor, dışarısı zemheri,
Tepelere kar, aklıma nazlı yar düşüyor.
Beyaz bir ipek gibi sarmalamış tüm şehri,
Sokakta çocuklar, saçakta kuşlar üşüyor.

Derin bir sessizlik çökmüş sıcak hanelere,

Alnımdan öpüyor alevi temmuzun,
Elimde bir demet gül, bekliyorum.
Gölge kısa, ömür kısa, yol uzun,
Yalnızlığıma bir tutam kül ekliyorum.

Yaşmağı kaldır da görünsün yüzün,

Yüreğinin sevgiyle yüklü,
Kıpır kıpır olduğunun
Farkındayım…
Güneşe hasret bir gül gibi,
Sevilmeye ihtiyacın olduğunun
Farkındayım…

Dün gece ikinci kez seyrettim sizi,
“Kimse Ateşte Yanmasın! ” sloganıyla
Yirmi üç yıldır yollara düşmüş gönül erleri!
Dün gece, iki damla yaş döktüm sayenizde.
Bu iki damla, paslı sinemin küfünü,
Nefsin cenderesinde yeisle yorgun,