Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Ebedi sandığım aşkın yâdını,
Uykusuz gecelerde uyuttun mu?
Hecelerken hiç durmadan adını,
Söyle, yoksa sen beni unuttun mu?

Verilen hatıra gülü koklayıp,

Uzak kıtaların hangi şehrine,
Muhacir ruhunla edersin hicret?

Hak için karışırsın firak nehrine,
Fedakârlığına biçilmez ücret.

İnce ince boncuk dizer ellerin,
Göz nurundur gergefteki güllerin,
Neden susmuş, şakımıyor dillerin?
Gizli sevdayla bağrı dağlı mısın?
Söyle, yoksa sen Yayladağlı mısın?

Uçurmasam yüreğimdeki sevda kuşlarını,
Kalbinin pembe köşküne kim kurulur?
Hangi hayal bekçisi benim gibi vurulur?
Gergefteki nakış gibi taşır bakışlarını,
Yokluğunda, asude bir deniz gibi durulur;
Uçurmasam yüreğimdeki sevda kuşlarını,

İnsan harmanından, gürültüden kaçarak,
Issız bir koyda buluşalım güzelim;
El ele, göz göze kumsalda gezelim.
İkinci bahara kapı açarak,
Sevgi tohumlarını martılara saçarak,
Gökkuşağına mutluluğun renklerini dizelim.

Candır, canandır, belki heyecandır;
Sevdanın yeri bil ki, Kırıkhan’dır.

Hasretlik artık tak edince cana,
Gurbetten sılaya sürüldüm hancı.
Gide gide vardım şu Kırıkhan’a,

Çanakkale Şehitlerine ve daha nice
Şiirlerinle şairlerin piriydin Akif!
Bülbülün yerine matemlerdeydin her gece,
Yeisten kaçınan, azmin neferiydin Akif!

Ve Anadolu’nun istilâsıyla kükredin,

Patiska gibi örtüyor şehrini kar,
Yorgun dallarda alaca aklar,
Bahçende lâleler üşüyor yar!
Pamuk ellerin sıcaklık saklar,
Çözülsün buzlarım, bedenimi sar!

Ey yüz güldürmeyen kaktüs çiçeğim!
Hayatı senin için saydım hiçe,
Şehirlere sığmayan bir kaçağım.
Yüreğim volkan, yandım içten içe;
Su ver, bir nebze hararetim dinsin!
Beni kor ateşlere atan sensin.

Dönüyor devasa rüzgârgülleri,
Kulağımda sanki ıslık sesi var.
Aşarım dağ-tepe, bayır-çölleri,
Bu aşığın söyle, başka nesi var?
Gül hasretiyle yanan sinesi var.