Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Burcu burcu kokan kır çiçeklerim!
Gülüşünüz ömrüme ömür katar,
Sizinle yüreğim çocukça atar.
Gam bırakmayan uğur böceklerim!
Nefes almam için sevginiz yeter,
Gülüşünüz ömrüme ömür katar.

Tuz dahi koktu, hiç bir şeyin tadı kalmadı,
Zorbalık revaçta, mertliğin adı kalmadı,
Haklı-haksızı ayıracak kadı kalmadı;
Ahir zamanda doğurmuşsun beni sen anam,
Çoktan unuttum gülmeyi, sızlıyor her yanım!

Şu, sere serpe tepelere dağılmış;
Kiremit çatılı, ahşap yapılı,
Yolu kıvrımlı, çamur, bakımsız;
Yeşilden gömlek giymiş,üstü dumanlı,
Kaderiyle baş başa kalmış, şu köy var ya;
Şu köy:

İlk göz ağrım, benim için özeldi,
Yıllar sonra gördüm, içim ezildi.

Şu girişte çamurlu bir yol vardı,
Parke oldu, köyü böldü dediler.

Yeniden başlamalı,
Elveda derken düne.
Merhaba demeli,
Doğan yeni güne!
Yeni bir kapıdan girmeli,
Gülümsemeli şehre.

Henüz toydun, düştün sıladan ırak,
Bir yanın Hatay, bir yanın Zonguldak,
Artık hasreti bir kenara bırak!
Bitimsiz sevginden murat alayım,
Tutunduğum en son dalsın Tülay’ım.

Sen metropollerde gezerken,
ben küçük bir köy okulunda,
kara tahtaya alfabe yazdım.
Sen yeminini tutmayıp bozarken,
Ben lojman duvarlarına adını kazıdım.

Hayatı sanal dünyasına bağlı kızlarım,
Şu Whatsapp’ı, Face’yi, İnstagram’ı bırakın!
İşten geldim, karnım aç, kararıyor gözlerim;
Kafanızı kaldırın, bir babanız var bakın!

Şimdi selfie modasına merak, eğilim,

Sana sesleniyorum deniz gözlüm!
Gül ki, bulutlar dağılsın,
güneş doğsun odama;
buzu çözülsün hayallerimin.
Çekip al karanlıklardan ruhumu!
Kırılsın ayrılık zincirleri,

Tanrıları hasta, tümden hipnozlu beyinler,
Elini uzat, al beni necis kuyulardan!
Suratlar maskeli, yürekte katmerli kinler,
Elimden tutup, kurtar bu zifir kıyılardan!

Lale tarlasına, gelincik, gül bahçesine,