Muhittin Alaca Şiirleri - Şair Muhittin ...

Sormadı insanlar, hâlim nicedir?
Anlattım derdimi, kurda-kuşa yâr!
Hasretlik öyle bir elim acıdır,
Beklemekten döndüm, kuru taşa yâr!

Tertemiz bir sayfa, açmamız gerek,

Bu ne yaman bahar, üşüyorum ben,
Kayboldu güneşler, şafak sökmüyor!
Hani o şen şehir, şaşıyorum ben?
Bahçelerde kuşlar, ötüp sekmiyor.

Molozlar kaplamış, toz duman yolum,

Gönül almaz oldu, hiç bir şeyden haz,
Avutmuyor artık, şiir, türkü, saz,
Mevsimler pervane, bu kaçıncı yaz?
Gittiğin yer nere, Kırıkhan nere?
Uzaklarda hasret çeken Sitâre.

Belli ki mesutsun, Moskof elinde,
Yeni bir sevda ki, harf harf dilinde,
Kalmasın maziden, tek zarf elinde;
Onlarca mektubu, yak ve uzaklaş,
Ne halimi sor, ne yanıma yaklaş!

Tek maaşla gezdim, Hanya, Konya'yı,
Uzaya uçuyom, tutmayın beni!
Neyleyim, Avrupa, Asya, Kenya'yı,
Uzaya göçüyom, tutmayın beni!

Yan yana dizilmiş, katlar, yatlarım,

Gençlik yıllarımın dağ ceylanı, kır çiçeği,
Ele avuca sığmayan,
Köyün en güzel kızı,
Ah Asiye’m, ah!
Çeyrek asır sonra çıktın yine karşıma,
Başladı tekrar,

Fazla şey beklemem, bil ki ay yüzlüm,
Gözlerime bakıp, aşkla gül yeter!
Kesme kelamını benden bal özlüm,
Ruhumu okşayan tatlı dil yeter!

Bitir bu hasreti, özlemi bitir,

Artık geri gelemem,
Toprak yaslı, yol yaslı.
Neşelenip, gülemem,
Yürek yaslı, dil yaslı.

Ruhum sonsuz, kahırda,

Havası kuraktır, insanı sıcak,
Görmek istiyorsan, gel Kırıkhan’a!
Ciğerler dizilmiş, tütüyor ocak,
Dürmek istiyorsan, gel Kırıkhan’a!

En güzel örnektir özlem, sılaya,

Beklemekten yoruldum,
İstemem gelme artık!
Yeterince kırıldım,
Gönlümü alma artık!

Hep ben idim ezilen,