Seninle otuz yedi yıldır hayat denizinde seyir halindeyiz.
Bugün bu limanı otuz sekizinci kez gördük.
Bu limanı birinci kez gördüğümüzde ne kadar güzeldi.
Gemide yetiştik.
Gemilerde yetişiyorlar.
Ama zaman içinde üretim,
Dişe dokunur bir yere gelene kadar,
Aslında okuldasındır.
Eğitim devam eder.
Devam etmekle kalmaz.
Artar.
Ama senin için öyledir.
Okul bitti.
Öğretmenlerden ayrıldım sandım.
Başladım özel sektör yolunda adım atmaya.
Şimdi yeni öğretmenler karşımda.
Devam onlardan değişik şeyler öğrenmeye her adımda.
Devam onlarla eğitim yoluna.
Özel sektör hiç yufka açmadı.
Aralarında toplandı.
Gidenler eşyalarını topladı.
Şimdi özel sektör yufka açar oldu.
Yürekleri yufka oldu.
Bilmem bu sefer kim onlarda ne buldu?
Hazırlıktan sonra,
Birinci sınıfta,
İngilizce dersinde,
Vardı konu seçmece.
Seçtim “çağlar” diye bir konu.
O zamanlar herşey dersti.
Patron üzerine düşeni yapan insandı eskiden.
Şimdikiler “ Ay bana bir şey olur. “ diyorlar.
Eğer öyle diyorsan,
Korkuyorsan,
Ne işin var o makamda.
Hani içeride patronsun ya,
Çeşitli ürünler üreten patronlar,
Ürünlerine çeşitli pazarlama,
Yöntemleri arayan onlar,
Üyesi olduğu sınıfı göz ardı edenler de onlar,
Sınıfını pazarla ki devamı olsun.
Devamı için sınıfının bir albenisi olsun.
Öğrencilikten günümüze,
Ufak ve önemsiz dertlerimle,
Yakındım, gezindim senelerce.
Gezinirken ekledim.
Sonucu belli olmayan bir ameliyat için beklemek,
Nasıl birşeydir ameliyathane önünde?
Şimdilerde düşünür insan.
Elektrikli süpürge geldi.
Çamaşır makinesi geldi.
Bulaşık makinesi geldi.
Rahatladı insan.
Televizyon karşısında vakit geçirdi insan.
Eskiden yakın tarih kitapları okurdum.
İnsanlar anlatırlardı falanca tarih falanca saatte şöyle oldu diye.
Hayret ederdim.
Bu insanlar bunu nasıl hatırlar diye.
Nasıl hatırlanırmış öğrendim seninle.
9 Ocak 2013 tarihinde,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!