İnsanlar renklere gönül verir.
Gerekirse onlar için üzülür.
Eğlenir.
Ama bir renk var ki,
Gün gelir öyle birşey ister ki,
Göster o zaman yüreği.
Biz insanları yok edecekler.
Ya da sayımızı azaltacaklar.
O zaman ayakkabıyı,
Havuzlu evleri,
Kimi satacaklar?
Robotlar ayakkabı giyer mi?
Açıklandı:
Robotlar on seneye,
Ülkemizde.
Çalışma yaşamında,
Olacakmış aramızda.
Öneriler uçuşur havada.
Sana senelerce dizeler yazdım.
Sen şimdi bunları okuyorsun.
Sen okudukça üretim faaliyeti de artıyor.
Ama yine derdimi anlatamıyorum.
Ya da anlamak istemiyorsun.
Ya da dizeler yetmiyor.
Biz,
Hepimiz,
Ruhumuzu kaybettik.
Yaşarken dünyadan elimizi ayağımızı çektik.
Nasıl mı?
Anlatalım:
Hayata başlarsın.
Gidişat içerisinde şekillenir görüşlerin.
Biraz da genel gidişata meraklıysan,
Düşünüyorsan,
Birtakım şeyleri savunuyorsan,
Zaman içinde dönüşebilirsin beyaza siyahtan.
Şu dünya hayatında,
Türlü türlü olaylar ortasında,
Para sevdası kafalarda,
Hepimiz sattık da saksıyı,
Para sevdasına.
Para kaçımızın cüzdanında?
Şanslıyım.
Çünkü en kebap tarafından 80’leri gördüm.
Sadece ben demiyorum.
Dizisini de seyrediyorum.
Benim farkım en kebap,
Sorunsuz tarafından olması.
Pırasa sapı değil.
Fincan sapı hiç değil.
Sene 2006’dan beri,
SAP bilendi İK’nın tercihi.
Yoktu dersi.
Kursu bulasın ara ki.
Yolda düşünceli,
Yorgun,
Mutsuz,
Dolaşabilirsin.
Hayatında birçok kişi tanıyabilirsin.
Bunlardan kaç tanesi şarj hizmeti verebilir?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!