Muharrem Abut Şiirleri - Şair Muharrem Abut

Susarsam konuşmam,
Konuşuyorsam anlaşılmak istiyorumdur.
Gidersem gelmem,
Beni görüyorsan henüz gitmemişimdir.
Küsersem barışmam,
Adınla bitiyorsa cümlem daha küsmemişimdir.

Sen benim akşam olunca dolunayım,
Gece olunca gökyüzünden topladığım,
Yolumu aydınlatan yıldızlarımsın.
Sen benim aşım,
Sen benim ekmeğim,
Sen benim suyumsun.

Bir gece beni düşündüğün için uykuların kaçtı mı?
Ya da bir gece beni düşündüğün için mutluluktan uyuyamadığın oldu mu?
Bir gece eğer aklından çıkıyorsam aklına düştüğümde,
Yoluna düştüğüm, karşına çıktığım,
Hayatında olduğum için Allah'a şükrettin mi hiç?...

Derdi ki rahmetli anam,
"Bir kuş, bir çalıya sığınır"
Kuş öter, çalı duyar.
Çalı bilir ki kuş nardadır,
Öter zordadır,
Feryat eder dardadır.

İnsanın sesini duyurmak istediği birinin olmaması ne kötü bir durum.
İnsanın sesini duyurmak istediği birinin olmaması ne büyük yalnızlık.
İnsanın sesini duyurmak istediği birinin olmaması ne büyük sessizlik.
İnsanın sesini duyurmak istediği birinin olmaması ne büyük özgürlük.
İnsanın sesini duyurmak istediği birinin olmaması ne büyük huzur.
İnsan,

Bilmiyorsun, gittiğinden beri,
Yıldızlara bakmıyorum.
Bilmiyorsun, gittiğinden beri,
Gözyaşlarımı saklıyorum.
Ve sen yoksun diye,
Işıkları da yakmıyorum.

Söndüyse içimde o aşk ateşi,
Can benim kor eyler yine yakarım.
Hilali değilsin ki sönmüş gecemin;
Yıldızlar herkes için yine parlarım!

En güzel yıllarımdı sana verdiğim

Yoksun ya, içime doluyorsun, nefessiz kalıyorum.
Güneşime perdeler çekiliyor,
Geceler bir türlü bitmek bilmiyor.
Yoksun ya, kül tablam ağzına kadar izmarit doluyor.
Birileri ellerimi bağlayıp,
Diğeri göğsümün üstüne oturuyor;

Yol mu yorar insanı;
Yolda yaşadıkları mı?
Yoktum, yollardan geldim.
Oldum, varım!
Uzun ve belki de hayatla kıyaslandığında kısa.
Başlangıcında tükenmez sanılan,

Sen gidiyordun,
Usul usul bir kar başlamıştı,
Ben ardın sıra bakıyordum.
Sen gidiyordun,
Ben içiyordum.
Sensizliğe, sessizliğe,