Muharrem Abut Şiirleri - Şair Muharrem Abut

Güneş giderken usul usul dağların ardına,
Ve kızıl bir grup kuşatırken her yanı,
Ben hep seni düşünürüm.
Ve bir yağmur başlar,
Islanır ve seni özlerim.
Yağan sen, ıslatan sen,

Yâr aşkına yâr aşkına
Yârsız dönmüşüm şaşkına
Gülse gülleri sererdim
Yârin bir gül bakışına...

Şimdi senden yalnızım inan ki;
Hani hep bana yalnızım derdin ya arkadaş.
İnan şimdi ben senden de yalnızım.
Yanımda hatıralarım var sadece.
Yaşanmışlıklar dehlizinin karanlık,
Ve bir o kadar da derin odalarında bıraktığım.

Beni anlaman seni anlıyorum demekten ibaret olacaksa;
Bitmeli...
Seni beklediğimi bilecek ve gelmeyeceksen;
Bitmeli...
Sesleneceğim sesimi duyacaksın ama bakmayacaksan;
Bitmeli...

Hangisi gül;
Gülüşün mü,
Gözlerin mi,
Dudakların mı,
Yanakların mı,
Yoksa gül mü gül

Kimseler bilmez sevdiğim seni.
Ben bilirim yüreğini, sevgini, şefkatini.
Ve ellerini, canım ellerini.
Ellerinin bir ecza olduğunu.
Gözlerin bir ışık deryasıdır,
Ufkumda parıldayan.

Hani sen gelirdin,
Ben yoluna baka kalırdım.
Selvi boyuna bir kez daha,
Bir kez daha vurulup ölesim gelirdi.

Akşamlar inerdi yokluğunda,

Hayatın içinden çıkıp gitmek istiyorum.
Ansızın.
Beni içinden çok kolay silip atan seni,
İçimden çıkaramadığım için hem de.
Çünkü ne yana baksam,
Çaresizlik duruyor karşımda.

Ne de güzel ayrılmışlardı;
Kırmadan, dökmeden
Ve hiçte ses etmeden.
Oysa kırmayı, dökmeyi,
Bağıra-çağıra kavga etmeyi,
Ne de çok seviyorlardı;

Hadi gülüm, düş yanıma,
Saçların beline düşsün.
Kalbim yerinden oynasın,
Düş yanıma hadi gülüm;
Umutlarım var aşka dair,
Hayallerim var yaşanmayı bekleyen,