Sen yaşamak kadar güzelsin aşkım.
Hani vardır ya.
Esir düşersin düşmana.
Şakağına tabancayı dayarlar.
Ölümle aranda bir milimetre bile mesafe yoktur.
Ve sonra hayatını bağışlarlar
Seni sensiz yaşamak:
Meğer başını alıp gitmek istemekmiş.
Bildiğin bütün yerlerden,
Bilmediğin bütün yerlere.
Yâda buralarda kalmaktansa,
Hafızanı yitirmeyi dilemek.
Ey beni benden eden dilber-i şahane:
Sen enginlerinde kuzuların meleştiği,
Eteklerinde kardelen çiçeklerinin açtığı,
Ve doruklarındaki koyaklarda,
Dört mevsim duvaklı bir gelin gibi,
Asil ve masumane, bembeyaz kar taneleri gizleyen;
Bahar geldi,
Kuzuların titrek sesleri arasında,
Leylekler aramıza dönüyor,
Umutlar yeşeriyor, ruhumun enginlerinde.
Bir melodi tırmalıyor kulaklarımı.
Sev lan beni, sev; sev...
Sevdiğin gibi değil,
Sevdiğim gibi sev!
Ben seni yana yıkıla seviyorum
Ben seni kanarak sevdanın büyüklüğüne
Ben seni niyesiz nedensiz seviyorum
Uçmak için kanat gerekmiyordu.
İnsan sevince ayakları yerden kesilebilirdi.
Hem sevinçler de insanı kanatlandırabilirdi.
Dünya, mutluluk denilen gezegenin,
Aşağılarında bir yerlerde
uyduya dönüşebilirdi.
Acılar biriktiriyorum,
Kanadı kırık, küçük,
Ve sıladan uzakta,
Bir göçmen kuş misali.
Her akşam yalnızlığa batıyor güneş,
Bir adam ellerindeki ekmekleri taşıyor sofrasına.
Sevdim seni.
Sevdim seni kalbimin sahibi.
Tipiden kaçan bir serçenin,
Hayata tutunmak için sığındığı,
Bir çatının kovuğunu sevdiği gibi.
Olacaksan her şeyim ol,
Yapacaksan her şeyin yap,
Olacaksan her gün, her halimde yanımda ol
Olmayacaksan bir gün değil, iki gün değil,
Bazı günler hiç değil,
Hiçbir zaman yanımda olma!
Sen güzel gözlüm,
Sen yufka özlüm,
Sen benim nazlım,
Sen hasretimsin,
Bu gece yağmur yağsın,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!