Ben çocuğum tertemizim,
Bugün 23 Nisan;
Bugün benim bayramım.
Ben çocuğum tertemizim,
Temiz bir dünya, temiz bir gelecek istiyorum.
Ey büyüklerim,
Bekle beni geleceğim,
Geleceğim ve göreceksin.
Gelecek ve geçeceğim kapın önünden.
Ya diz çökeceksin,
Ya da ağıtlar yakacaksın!
Fakat mutlaka göreceksin beni;
Ait olacaksan bir yüreğe ait olacaksın.
Bir yüreği yaşatacak,
Bir yüreğin, yürek atışlarında arayacaksın yüreğini.
Çok yürek, çok yorar,
Cereyanda bırakır,
Ruhunu hasta eder.
Belli mi olur belki yine bahar gelir ömrümüzün yeşermez kırlarına, dört bir yan baştan ayağa çiçeğe keser.
Belki yine çağıldar, coşar sularımız, koyakları doldurur.
Söner belki içimizin yangınları; diner belki yüreğimizin dinmeyen kasırgaları.
Bazı vedalar zamansız,
Bazı vedalar amansız,
Bazı vedalarsa pervasız,
Bazı vedalarsa, elvedasızdır.
Ama benim bütün vedalarım;
Olması gerektiği anda,
Bugün günlerden Cuma.
Yine anneme gideceğim.
Sokaklarından geçeceğim bu şehrin.
Vaktiyle senin adımladığın yollarda yürüyeceğim.
Kardeşlerim gelecek;
Belki yeğenlerim.
Çaresiz döneceksin bir gün,
Başka çaren yok, çaremden başka.
Cümle cihan kapılarını
Ardına kadar açsa da sana,
Altından mutlulukla geçip,
Eşiğinden tereddütsüz atlayacağın
Gördükleri rahatsız eder bazan insanı.
O an, komaya girmiş görür insanlığı.
Sonra görmezden mi gelsem ki derken,
"İnsan görür" der, "İnsansa."
Görmeyen, duymayan, hissetmeyen,
Eksik insandır, tam insan sayılmaz.
Gidersen ölürüm demiştim gülüm;
Gidersen ölürüm.
Şimdi hazırlıktasın omuzlamışsın,
Sevda bohçanı.
Alıp çıkacaksın, biliyorum.
Gönül köşkümden dışarı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!