Ölüler ölümlülerden ölmüş olanlardır
Bu fânî dünyadan ebedî âleme göçmüş
Dün canlıyken bugün mevtâ olmuş olanlardır
Şu garip viraneden gâib olana geçmiş
Bugün candayken yarın ölecek olanlardır
Bak ki şu mahallenin taşına toprağına
Fışkırır cengâveri Çırçır’ın sapağına
Elinde nacakla çıkmıştır yolun başına
Yerken katmıştır asabiyetini aşına
Can verir de dönmez geri, kalsa tek başına
Hasretten kalbimi yüreğine prangaladım
Bu hâle ben bile şaşakaldım bakakaldım
Tepeden tırnağa her taraftan ırgalandım
Ben bile bu hâlde donakaldım kalakaldım
Bırakın bırakın gideyim
Şu gaddar dünyadan göçeyim
Sersem olmuş avareyim
Kimsenin bakmadığı biçareyim
Ne bakanım var ne görenim
Şiir bir çığlıktır, bir ilan-ı aşktır, sallanan bir yumruktur, bir umuttur, bir kurtuluştur...
Cahit Sıtkı Tarancı böyle der...
Şiiri bir türkü olarak görür Nazım Hikmet.
Necip Fazıl’a göre ise şiir, mutlak hakikati arama işidir.
Şiir seven birisi olarak, şiirin şahsın kendini bir ifade biçimi olduğuna inanırım. Ancak, bu anlatımın muhatabı belli bir mekan ve zamanda olmayıp, tek de değildir. Kavrayış da okuyana göre değişir.
Şiirde tema insanın ilgilendiği her konuyu içerir.
ŞİİR
HECE VEZNİ İLE HALK ŞİİRİ
1- Mani: Yedi hecelidir. Dörtlük veya beşlik tarzında tek kıtadır.
a) AABA
b) ABABA
2 Koşma: 8, 11 veya 14 hecelidir. 3-7 dörtlükten oluşur.
Senin gibi ehli zâlim varken
Dünyalar gibi bir var bir yokken
Derdin nasıl anlatır şuara
Yoldaşlarımız bir var bir yokken
Ben eski Adem'i arıyorum
A DOSTUM, BE ARKADAŞIM!
Düşmeyiver; bir tekme de atarlar.
İnmeyiver; malın mülkün çalarlar.
Gitmeyiver; yerin yurdun kaparlar.
Ölmeyiver; adın sanın silerler.
AH OĞLUM, VAH KIZIM!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!