Ağlamam ağlatırım; hissetmem, duymam, söylerim.
Kemiği yok dilimin; kelâmdan bî-zer değilim.
Kendimi bildim zayıf bir eşektim
Derdimi bildim kayıp bir kuşaktım
Anam eşekti babam dahi kelek
Tabii ben de eşekoğlueşek
Biri düşünen taş
Diğeri konuşan baş
Düşünen asıl o taş
Benimki onun yanında kuru bir baş
Başa akıl, taşa tevekkül gerekmez
Heykele de imam-ı mübin gerekmez
Hocalar hocalar büyükçe hocalar
Ad önü ünvan büyüdükçe hocalar
Tiyatroda sinemada boşaldıkça localar
Yaşı geçgin kızlar dul kadınlar
Bekler kocalar
Yarı hortlak yarı yaratık olup avare dolaşmış
İş işten geçip başımı belaya sarmışım
Evimde yalnız durup dünyaya dalaşmış
Balamdan ayrı gayrı kalıp belama dalmışım
Hukuk evrensel bir normdur...
Siyaseten veya idareten bozar ve eğersek, bu sefer egemen bir şahsın veya herhangi bir cemaatin borazanı ve sopası haline gelir ki; bu vaziyet bir millet ve devlet için acınası haldir.
Kalacaksa sonunda elde avuçta bir kuyruk;
Ne olacakmış ki kalsak başımıza bir buyruk?
O'ndan gelmişse ne gam! Baş üstüne her bir buyruk.
“Buyruğum buyruğudur” diyenlere gönlüm buruk.
Devleti devlet yapan aslî unsur
Hükmetmekten ziyade adalettir
Varsa devlet için en büyük kusur
Sây etmekten ziyade atalettir
Milleti millet yapan aslî unsur
Şemsdeyim, nar olup duruyorum.
Mahdayım, nur olup duruyorum.
Bahrdayım, durulup duruyorum.
Behrdeyim, dürülüp duruyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!