Mete Özdikici Şiirleri - Şair Mete Özdikici

Mete Özdikici

Yakında, sıfıra yakın sonsuz yakınlıkta
Uzakta, hudutsuz uzak sonsuz uzaklıkta

Pi’nin ipini limitsiz uzaklığa çeken
Sıfırla sonsuzluğun birleştiği noktada

Devamını Oku
Mete Özdikici

Elin düşmüşse dara
Düşünme kara kara
Elbette yardım eder
Zor günde dostun ara

Bugünkü meta para

Devamını Oku
Mete Özdikici

Doğan bebek ağlayan çocuk
Gülen adam somurtan insan
Ve kimine göre acı bir son
Kimine ise mutlu başlangıç

Ölüm var olan tek gerçek

Devamını Oku
Mete Özdikici

Terkeden kalabalıklar
Kalan ise yalnızlığım
Kefeni örten topraklar
Kafese benzer merteğim

Sönen alevdir hayatlar

Devamını Oku
Mete Özdikici

Acep görülmüş müdür,
Böyle çalan bir müdür?
Dalı dövülmüş müdür,
Öyle kaçan bir müdür?

Acep sövülmüş müdür,

Devamını Oku
Mete Özdikici

Devir gelir devir geçer
Biri gelir biri geçer
Gelen ağam giden paşam
Bize muhalefet düşer

Dere geçer vadi geçer

Devamını Oku
Mete Özdikici

Her şeyde mutedil ol etme acele
Bil ki herkesin sonu varır ecele

Devamını Oku
Mete Özdikici

Gözümü açtım açalı
Dünyayı bildim bileli
Aradan geçti bir ömür
Sanki bir an geçmiş gibi

Ömür bir dolaba binmiş

Devamını Oku
Mete Özdikici

Ölümün o korkunç soğukluğu karşısında,
insanoğlunu hayatın gerçekleri veya hülyaları değil de
hayallerin ve boş inanların yalancı sıcaklığının avutabilmesi
ne garip! ..

Devamını Oku
Mete Özdikici

Ey ahu! Aşkı sundun, ağu oldu.
Ey maşuk! Umman saldın, katre oldu.

Ey peder! Dölü verdin, cenin oldu.
Ey ümmu! Doğuverdin, canın oldu.

Devamını Oku