Mete Özdikici Şiirleri - Şair Mete Özdikici

Mete Özdikici

Köprü altında ben köpekle yatan
Yalnızız ve uyuyoruz soğukta
Ayak sesleridir kalabalıktan
Beynimizde zonkluyor kara kışta

Katilidir köpeğin ve de benim

Devamını Oku
Mete Özdikici

Tanrı görünmezdir, sessizdir; belki hissedilir.
O, aklı yalnız beşere bahşetmiştir.

En büyük eseri insana kâinat ve tabiatın diliyle konuşur.
Konuşan vahiy veya ilham edilen insandır; Tanrı değildir.
Peygamber denilen ender ve önder adama dedirtir.

Devamını Oku
Mete Özdikici

Ya İlahi, yok mu tecelli?
Sana varmışım, sende var olmuşum.
Ya İlahi, var mı teselli?
Sana kalmışım, sende yok olmuşum.

Devamını Oku
Mete Özdikici

Toprak ana bağrına basar bizi
Evladü iyalimiz yaşar bizi
Evet vefasızlık kalpte bir sızı
Ne gam Rahman Rahim sararsa bizi

Devamını Oku
Mete Özdikici

Vakti ramazan ikindi evveli
Kürsüde sakalıyla bir zır deli

Cemaate anlatır da cenneti
İspat eldeki sararmış seneti

Devamını Oku
Mete Özdikici

Laik adamın zararı varsa kendine, gider cehennemine!
Yobazın zararı insanlığa çok, Müslümana daha çok...
Hem dünyayı bozar hem ahireti; ikisini de çevirir cehenneme...
Misal istersen; bak İsrail’e, Taliban'a, Suud'a ve Acem'e...

Devamını Oku