Meryem Keskin Şiirleri - Şair Meryem Keskin

Yolum Düştü Sokağına 2

Yorgun ve yıkılmış umutlarla ayrıldım,
O sokaktan.
Gözlerinde gördüğüm boşluk kalbimi parçaladı.
Kendime gelemediğim bir sürü günü atlatırken, uykusuz gecelere yaslandım.

Yolum Düştü Sokağına 3

Hayatın koşuşturması içerisinde, günümün en az bir saatini ayırıyordum yarım kalan bu aşkın hizmetine.
Her an duamda niyazımda, bir hatırlasa diyorum, bir hatırlasa.
Adaklar adadım telli babaya, yetimleri giydirdim ellerimle.
Ekmek su ikram ettim, tüm evsizlere.

Yolum Düştü Sokağına 4

Bir sevda yaşadık yokluğun gölgesinde.
Bir sevdaki, ayrılığı biriktirdik gönül heybesinde.
Umudun yeşilini,
Gecenin siyahına kurban ettik belkide.

Yolum Düştü Sokağına.5

Sare kalkıp gitti o ağacın altından.
Engin belkide hiç kalkmadı,
Oturduğu o banktan.
Aklı unuttu belki, yaşadığı o aşkı.

Yolum Düştü Sokağına. Final

Yaşadığım sessizliği karşı dairenin,
Kapı sesi bozdu.
Görünmeyen bir el yüreğimi sıkıyordu.
Onlar az önce gittiler dedi komşu kadın.

Lime lime, dökülmüşüm şu kaderin çarkına.
Ömür son deme gelmiş varamadım farkına.
İnleyen şu nameler yüreğimi yakarken.
İlmek ilmek, dokunmuşum yokluğun tezgahında
Çocuk gülüşlerine imreniyor dudaklarım,
Bir ağlıyor bir gülüyor gözlerim.....

Uzun zamandır yürüyordu, kadın artık,
İyice yorulmuştu.
Ayaklarındakin den daha ağırdı,
Yüreğindeki yorgunluk, durdu ve,

Yorgunum çok yorgunum.
Yüreğim, göç mevsiminde.
Her gelen bir çizik attı kalbime.
Dostmuş, akrabaymış , arkadaşmış.
Yalan tabiki yalan, her kes çıkarınca seninle.
Koca koca dağlar yıkıldı üzerime.

Bir gün bende giderim, senin olsun bu dünya,
Adın batsın vefasız, bu sevdadan yoruldum.
Davam kaldı mahşere, artık solsun bu dünya,
Ateş düştü bağrıma, yârim sana darıldım.
Adın batsın vefasız, bu sevdadan yoruldum.

İblis yalanlarla kandırdı beni,
Kibir ateşiyle yandırdı beni.
İlim dergahından döndürdü beni,
Bağladı yolumu dosta salmadı!

Dünyalık sermayem, gam”ile keder,