Meryem Keskin Şiirleri - Şair Meryem Keskin

Bu gün, hiç kimseyle konuşmadım,
Sadece, kalemimle dertleştim.
Seni anlattım ona.
Sabırla dinledi beni.
Hiç soru sormadı mesela.
Benden daha güçlü, ve sabırlı aslında!

Gönlünde bana da yer varsa şayet,
Murada erelim tut ellerimden.
Sevdayı zamana etme şikayet,
Hesabı soralım tut ellerimden.

Gittiğin yerlerden dönde gel gayrı,

Tabip bırak artık eyleşmem senle,
Uğraşma boşuna çare olmazsın.
Oturup derdimi söyleşmem senle,
Uğraşma boşuna çare olmazsın.

Her gece hayalle yatıyorum ben,

Eğer benden gidersen, haram olur yaşamak,
Ayrılığın yükünü, yüreğimde taşımak.
Yaz gününde mübahsa, yokluğunda üşümek,
Gel beni umutların, bittiği yerde ara.
Günahkar ellerinle, bu canı koy mezara.

Anılar kalbini yakacak bir gün,
Acılar sel gibi akacak bir gün.
Ettiğin karşına çıkacak bir gün,
Efkarlı şarkılar dinleyeceksin.
Benim yokluğumu anlayacaksın.

Çok denedim unutmayı,
Unut deme unutamam.
Bırak gönlüm avutmayı,
Unut deme unutamam.

Bir resmin var siyah beyaz,

Her gün oturup dertleşiyorum kalbimle,
Bana uzun uzun anlatıyor seni.
Denizden derin, geceden Kara gözlerini,
Gül kokusu kadar hoş,
Meltem kadar ılık nefesini.
Seni nasıl sevdiğimi.

Bir gün ayrılacak yollarımız.
Ayrı ayrı hayatlara savrulup gideceğiz.
Yapılan hatalara aşk diyeceğiz.
Belki başka başka sevdalar la,
Avunacak kalbimiz!

Her nere baksam, hayalin karşımda.
Ya çıldırıyorum yada seni özlüyorum.
Unutmak istiyorum,
Her gün aynada kendime aynı sözü,
Tekrarlıyorum.
Unuttum ben unu unuttum!

Sen Can özüm efulim, yüreğimin süruru,
Gel gül açsın baharım, bırak gayrı gururu.
Mah Cemal’in ay gibi, bakışları dupduru,
Bahçemdeki laleler, boyun büktü gel gayrı.
Kurudu erguvanlar, yaprak döktü gel gayrı.