Meryem Keskin Şiirleri - Şair Meryem Keskin

Görünme gözüme, uzak dur benden,
Gayrı hayır gelmez, bilirim senden.
Bir anı kalmadı, geldiğin günden.
Kaçırdım gözümü, gittiğin yönden,
Azrail alsada, canım bedenden.
Sadakat beklemem, çekip gidenden

Bir gününü bana ayırmadın ki,
Beni dertten derde saldın be yârim
Sevdamı kimseye duyurmadın ki
Kalbimi göğsümden aldın be yârim
Beni dertten derde saldın be yârim

Bir gün, soracaklar beni sana,
Nasıl sevdi seni diye?
Sevdi işte, ötesi yok ötesi boşluk diyeceksin!

Hiç bir zaman, bilmeyeceksin sevdiğim.
Sen gülümsediğinde,

Haddini bil gayrı, çıkma karşıma,
Yolumu beklemek, sanamı kaldı.
Yükselse feryadım, çıksa arşıma,
Derdimi eklemek, sanamı kaldı.

Varlığın ayrı dert, yokluğun ayrı,

Sana Şiir Yazsam seni anlatsam,
Vadilerden çiçek derermiş gibi.
Şöyle bir uzanıp dizine yatsam,
Dünya'da murada erermiş gibi.

Olmasa sabahım rüyamda kalsan,

Demek gidiyorsun bura son durak
Allaha yakın ol gönlüme ırak
İstemem ne resim ne mektup bırak
Öldür vebalime gir de öyle git
Kanayan yarayı sar da öyle git

Savaşın çocuklarını gördünüz mü?
Kan çiçekleri var yüzlerinde.

Gözlerinden akan selleri Gördünüz mü?
Acı keder, umutsuzluk çökmüş yüzlerine,
Yakınlarını hayallerini çalmışlar.

Dostluk vardı arkadaş önce bizim ellerde,
Söylenirdi türküler yanık yanık dillerde.
Bülbüller aşka gelir ötüşürdü güllerde,
Bak hele edep haya kalmamış ki kullarda.

Baba evin direği sözü emir sayardık,

Sevdayı bilmeyen, ellere düştüm,
Avare dediler, dillere düştüm.
Seherin vaktinde, yollara düştüm,
Ben senin uğruna gezdim illeri.
Sen diye esmiyor seher yelleri!

Güneş sancılı bir doğumu atlatırken,
Yıldızlar on iki burcu hedefe kilitlemiş.
Ayırdığın akrebi, terazinin kefesi tartar mı adaleti yıkmadan?
Yelkovan zamanımı tüketiyor fütursuzca.
Kapatma, dünyaya günahsız açılan
O kapıları.