Meryem Keskin Şiirleri - Şair Meryem Keskin

İşte o gün geldi sevgili.
Yaktığın yerden yanmanın günü geldi,
Geldi sevgili.
Adaletin tecelli edeceği gün,
Yarından daha yakın.
Yabancı kollarda sabahladığın,

Halimi soranlara, iyiyim dedim.

Hem onlara, hemde kendime,
Yalan söyledim.
Ne yaşadım, nede ölmeyi bildim.
Şimdi nasılsın diye sormayın,
Sormayın nolur bana.

Sen gittin, ben öksüz kaldım.
Yarınsız kaldım.
Kör karanlıklarda, ışıksız kaldım.
Öyle bir an geldiki nefes alamıyorum,
Boğuluyorum sandım.
Meğer, ne çok güvenmişim ben sana.

Bir hayale tutundum, yaşıyorum burada,

Bu derdimin dermanı, olamazsın anladım.
Her zulmünü yaşadım, şimdi ne var sırada,
Aşkın rayikasını, salamazsın anladım.
Bu derdimin dermanı, olamazsın anladı!

Ateşkes ilan ettim, artık savaşmıyorum.
Yoruldum, çok yoruldum.
Her yorgunluk geçer de,
Gönül yorgunluğu nasıl geçer, bilmiyorum.
Bu kadar ihanete ve yanlışlığa rağmen,
Lanet olası, ben hâlâ, seni seviyorum….

Sen benim kıymetimi, anlamadın sevdiğim,
Yaşadım mı öldüm mü, bilemedim sayende
Gece gündüz ağladım, dinlemedin sevdiğim,
Bahtımın karasını, silemedim sayende!

Kadirşinas bir aşkın, kurbanı olmuşum ben

O sarı saçlarını, kement edip boynuma,
Özledim seni diye, gelseydin olmazmıydı?
Gecenin yarısında, bir resimle koynuma,
Sokulup uykularım, bölseydin olmazmıydı?
Özledim seni diye, gelseydin olmazmıydı?

Bıraktığın zindana geleceksin sevdiğim
Dönersin belki diye izlerini silmedim
Diz çöküp ara yerde kalacaksın sevdiğim
Senden ayrı bu diyarda bir gün bile kalmadım.
Kurşunları yağdırdın üzerime ölmedim…

Ben seni, ölümsüz sevdim.
Kendimi öldürdüm benliğinde,
Yalnız seni var ettim, kalbimde.
Her aynaya baktığımda,
Seni görüyorum kendimden önce.
Tüm seslere, sağır ettim kulaklarımı,

Habersiz çekip gitmek, yakıştımı hiç sana?
Anlamıyormuş gibi, yüzüme bakmasana.
Acılarla bıraktın, sığamadım cihana,
Hani kalbin her daim, benimle kalacaktı?
Ömrümüzün son demi, böylemi olacaktı?