Meryem Keskin Şiirleri - Şair Meryem Keskin

Yüreğimde yine, fırtınalar kopuyor.
Karanlık ruhumu kasıp kavuruyor.
Gökyüzü inadına berrak.
Sanki alay edip yalnızlığımı,
Yüzüme vuruyor.
Yıldızlar öyle parlak ki, bir anda ruhum,

Sevdalar vardır sadece dilde yaşanır.
Yüreğine dokunmaz bile.
Ama aldatır, ama ağlatır.
Bin ah… etsen de faydasız çare bulunmaz,
İçten içe yüreğini kanatır.....

Elveda deme yâr ne olur bana,
Sensiz yaşayamam kıyarım cana.
Yüreğimi tutsak eyledim sana,
Tutuş alev alev yan bu gönülde.
Varlığın en güzel an bu gönülde.

Hayatımdan gitmek isteyenlere,
Kapıyı ben kendi ellerimle açtım.
O kadar çok göç verdim ki, bu ömürden,
Virane bir şehre döndü yüreğim.
Sözlerimi iyi dinle dostum,
Bu hayat bir uçurum sen de uçurumun,

Çocukluk gençlik derken, geldi ömrün sonları,
Masal gibi anlattım, ben bütün olanları.
Hata yada başarı, ne sayarsan bunları,
Gözyaşıyla yad ettim, anıları dünleri.
Kara kaplı deftere, yazdım geçmiş günleri.

Aylardan eylül, akşamın vaktindeyim.
Güneş ufukta batmak üzere,
Ben eve geç kalmıştım.
Hızlı adımlarla ilerliyordum,

Siyah tülden bir duvak örtüldü,
Gecenin yüzüne.
Yıldızlar teker teker kayboluyor,
Gökyüzünden.
Mehtabın büyüsüne kapılmış,
Bir kemancının hüzzam bestesi.

Hiç gitmediğim bir şehrin hayalini kuruyorum.
Caddelerinde yürüyorum gecenin bir yarısında.
Kısa bir süre önce yağmur yağmış,
Ben farketmemişim.
Öylece yürüyorum.
Cadde denize yakın olmalı,

Seherin vaktinde elimi açtım,
Feryadımı aldı zara döndürdü.
Allah'a sığındım günahtan kaçtım,
Ağustosta yağan kara döndürdü.

Ezanlar okundu minarelerde,

Bir uçurum kıyısı olan,
Bakışlarının, esaretindeyim.
Sen yoksun ya şimdi her taraf yangın yeri.
Gözlerini astım, gönlümün duvarına.
Adının, her harfini serpiştirdim,
Kırık dökük, bir kaç mısraya.