Meryem Keskin Şiirleri - Şair Meryem Keskin

Devletime göz dikip milletin arasına,
Fitneyi yayanları Halep’te bekliyoruz.
Yüzlerini kapatıp hainlik karasına,
Bürünen çıyanları Halep’te bekliyoruz.

Özgür medya diyerek propaganda yapanı

Alnıma yazılmış, bu kara yazı,
Silgisi yok bunun, silemem hancı.
Tahire doğar mı, Zühre yıldızı,
Kader ne getirir, bilemem hancı.

Kim çıkarmış ayrılığı bilemem,

Geçen gün gomşuya çaya getmiştim
Möhüm misafiri varımış meer!
Boş gitmeyim deyi börek etmiştim,
Yer yohmuş masası darımış meer!

Benim börekleri goydu gıyına,

Bu gece yine, sen geldin aklıma.
Kalbimi dinmeyen hasretin sardı.
Ay, kibirle baktı, güldü halime,
Yıldızlar benim gibi, gölgede kaldı.
Yalnızlık hükmederken gecelerime,
Ben yine diz çöktüm,

Gecenin koynundan yıldız topladım
Yârin yollarına sererim yine.
Bulutları pembe morla kapladım
Altından çiçekler dererim yine.

Bazen hayat solup gider gül gibi

Gecenin bir yarısı, aklıma geldin yine.
Bir kahve eşliğinde, sigara yaktım.
Resimleri mektupları, masaya döktüm.
Hasret ateşinde, kendimi yaktım.
Yağan yağmurun sesi, yalnızlığın melodisi,
Gibi tırmalıyordu kulağımı.

Huzur yok gecelerde sabahlarım olmuyor,
Sürgülü pencereler kabuslar kaybolmuyor.
Ya-Rab senden başkası kederimi bilmiyor,
Duyulur belki sesim ağaran tan yerinde.
El açtım secde ettim sabahın seherinde!

Taşmışsa Türk’ün sabrı karşısında durulmaz.
Kurt verdiyse kararı çakallara sorulmaz
Bizden olmayanlara yurt emanet verilmez
İman ile yürürüz rehberimiz kur-an-dır
Geliyor koç yiğitler hedefimiz Turan’dır.

Aşkın, esir almış, bak yüreğimi
Günbegün tüketir yaralar beni
Sevdanın zehriyle yak yüreğimi
Açtığın bu dertler paralar beni.

Gözlerim bir pınar yâr çağlar oldum

Ben sadece seni sevdim.

Hayatıma, kimsenin girmesine,
İzin vermedim.
Kimse okşamasın saçlarımı.
Bakmasın gözlerime.
Dokunmasın yüzüme senin gibi!