Meryem Keskin Şiirleri - Şair Meryem Keskin

Dün gece dostlarla seni konuştuk:
Sohbetin konusu, ayrılık oldu:
Unuttum dedim, unuttum ben o zalimi:
Adını anmam birdaha, gömdüm maziye:
Söylerken bile, gözlerim doldu:

Biliyorum yorgunsun.
Dinlenmek istiyor göz kapakların.
Ahların var yüreğinde biriktirdiğin.
Duaların var, sabahın seher inde,
Avuç içlerine serpiştirdiğin!

Nicedir yurdumdan, uzak kaldım ben,
Anlatırım, anlamazlar halimden.
Ağla ağla, gözlerimden oldum ben,
Anlatırım, anlamazlar halimden.
Hasret türküleri, düşmez dilimden!

Modernlik kisvesiyle, töreleri unuttuk,
Edep-yahu kardeşim bu ne biçim dünyadır.
Türlü yalanlar atıp, insanları uyuttuk,
Edep-yahu kardeşim bu ne biçim dünyadır.

Baba olmuş kankamız, ne demekse artık bu,

Rabbim huzurundayken, her daim sübhanallah,
Sel olsada gözyaşım, derim Elhamdülillah.

Eğer şükrü bilmezsem, acep halim ne olur?
Sabırla cennet olur, yerim Elhamdülillah.

Has bahçenin bülbülü şakır durur güllerde,
Yanık bir türkü gibi söyleniyor dillerde.
Deli divane oldum kaldım yaban ellerde,
Karalarla gezindim bırakmadı yas beni.
Tak urganı boynuma ellerinle as beni.

Bir mektup yazdım yâre yolladım,
Dedim ki bağında güllerin solsun.
Mühürleyip gözyaşımla pulladım,
Ahu-zarla geçen yılların olsun.
Benim değil sevdan ellerin olsun!

Öyle bir yara açtın ki yüreğime.
Öyle incitdin ki kalbimi.
Belkide birdaha güvenemem kimseye,
Sana güvendiğim gibi!

Bir daha bir çift gözün cehenneminde ki,

Her sabah uyandığımda, adını bir daha,
Anmamaya yemin ediyorum.
Kaç kez yeminimi bozdum,
Kaç kez geri sana döndüm saymadım.

Dışarıda, yağmur yağıyor,

Diyar diyar gezdim durdum,
Neyim var saçtım savurdum.
Viran oldu evim yurdum
Baykuş öttü eyvah dedim.

Yaren yoldaşım çoğudu,