Meryem Keskin Şiirleri - Şair Meryem Keskin

Bir bahar akşamında, gün ufukta batarken,
Gönlüm seni bekledi, sevdanın rıhtımında.
Yüreğin gözlerinden, yüreğime akarken,
Nağmeleri ekledi, sevdanın rıhtımında.

Sen sevda çöllerinde açan kaktüs çiçeği

Gidişinle bu canı bitirirsin demiştim,
İnanmadın sen bana baktın geçtin
Sevdiğim.
Baharıma sen kışı getirirsin demiştim,
Acımadın halime yaktın geçtin
Sevdiğim.

Ey gözleri geceye sürgün sevgili yârim
Eller beni dışladı seni sevdiğim için
İflah olur muyum ki içime düştü narın
Kullar beni taşladı seni sevdiğim için

Kerem sordu dağlara aslı'ya giden yolu

Sevmek seni her an düşünmekse eğer.
Ben her an seni, kalbimde hissediyorum.
Sevmek, senin hayalinle, yaşamaksa eğer.
Ve her an özlemekse.
Yanımdayken bile, özlüyorum be,
Anla işte sevgili,

Kader karşılaştırsa bizi ansızın,
Yani kesişse yollarımız.
Tüm eksikliklerime rağmen,
Sevebilir misin beni?
Yargılamadan hükmetmeden,
Akabilir misin kalbime ılık…ılık?

Ben sana bir ömür canan olurdum,
Ellerin elimde, kalsaydın yârim.
Sevmek ne kelime, İnan ölürdüm,
Şefkatle gönlümü, alsaydın yârim.

Bir adım gelseydin, durmaz koşardım,

Sevmek nedir bilir misin azizim?
Sevmek,
Sevdiğini gözünden sakınmaktır.
Üstüne titremektir.
Hayatı, sevdiğinin gözlerinden,
İçmektir yudum yudum.

Hani derler ya, sevmek mi zor,
Yoksa ölmek mi?
Zor olan ölmektir derdim her daim.
Seni sevince anladımki,
Sevmek, olmekmiş aslında.
Bakışlar tuzak her söz yalanmış.

Nefsin için dağıtma, böbürlenme övünme,
Sağ elin verdiğine, sol el şahit olmasın.
İsteğin olmayınca, hayıflanma dövünme,
Kalbin yalan dünyanın, hülyasına dalmasın
Sağ elin verdiğine, sol el şahit olmasın.

Ben onu bir sonbaharda tanıdım,
Karşılaştık bir akşam vaktinde.
Kibarca selam verdi işte.
Gülüşü takıldı ilk gözlerime,
Soğuk ve kederli bir gülüş.