Meryem Keskin Şiirleri - Şair Meryem Keskin

Dün gece yıldızların tutuştuğunu gördüm,
Sonrada sus pus olup yatıştığını gördüm.
Bülbüllerin yâr diye ötüştüğünü gördüm,
Sevdanın masalına kandım dedi uyandım.
İçtim aşkın meyini kandım dedi uyandım!

Uzaktan seviyorum seni.
Arıyorum, dokunmadığım ellerini.
Bir tutam yıldız serpiyorum gözlerine,
Işıl ışıl bakıyorsun, gece laciverte dönünce.
Araya giren dağlar engel olamayor,
Hayallerime.

Ben hep böyleyim, eğilmez başım:
Kimine bahar, kimine hep kara kışım:
Nagmertle, puşt la, hiç olmaz işim:
Aslı Türk nesli türk bir yiğidim ben:
Asırlar geçse de değişmez törem:

Geç kalınmış bir seferin,
Son yolcusuyum ben.
Ne gitmeyi bildim, dönmemecesine,
Nede kalmayı, ölürcesine.
Kör olmuş gözlerin, görmüyor bile.

Yıllarca ağlattın, yetmedimi yâr?
Bunca eziyetin, ne anlamı var.
Haziran”da yağdı, dağlarıma kar
Yıktın yağmaladın, yorgun sinemi.
Sende mutluluğa, ereme emi.

Yazdığı son mektupta ayrılalım yâr demiş,
Beni iki satıra feda etmiş vefasız.
Bizim mesut olmamız bundan gayrı zor demiş,
Bir hoşça kal demeden çekip gitmiş vefasız.

Ömür biçtiğim sevdam ona oyunmuş meğer,

Oturdum şöylece, geçmişe baktım,
Duygular sel gibi, çağladı aktım.
Efkarlandım birde, sigara yaktım,
Maziden hüzünlü, bir rüzgar esti.
Özlemle yad ettim, vefasız dostu.

Sordum lakin söylemedi derdini
Diller susar yürek coşar vesselam
Harcadı adamın yiğit merdini,
Akıl küstah gönül şaşar vesselam!

Söyledikçe döktü gözünden yaşı,

Neden uzaksın bana böyle yâr:
Bir yabancı gibi, bakıyor gözlerin:
Kaçırma gözlerini ne olur benden:
Söyle, aramızdaki bu mesafe neden:
Karşındaki benim, benim işte yâr:
Bir zamanlar heyecandan:

Bir gün geleceksen eğer bana,
Yağmurlu bir günde çıkıp ta gel, olur mu?
Gökyüzü sevinçten ağlasın,
Sen kapımı çaldığında.
Hem evimin hem de yüreğimin kapısını,
Sonuna kadar açarım sana.