Meryem Keskin Şiirleri - Şair Meryem Keskin

Ey…karanlığı bitmeyen gecelere,
Esir yüreğim.
Ey…yanızlığı şiar edinen korkuların,
Esiri yüreğim.
Ne vakte kadar,
Mutluluğu teğet geçeceksin.

Uzak neresi biliyor musun?
Ellerinin değil yüreğinin dokunamadığı,
Yerdir uzak.
Ben uzağı dağların arkasında,
Denizlerin ötesinde sanırdım.
Dünyanın öbür ucu bile,

Yüreğimdeki yalnızlığımsın benim.
Dünden bu güne, koskoca bir mazi yatar,
Ömür hazinemde.
Son olmayan, sonu olmayan,
Sonsuz hatalar dizildi bak karşıma.
Hayat gül yaprakları sermedi,

Bu kentin sokaklarına yağmur yağdı,
Senden sonra,
Bardaktan boşalırcasına.
Arındı tüm sokaklar,
Ayak izlerin silindi, kaldırımlar'dan.
Silindi tüm yaşanmışlıklar.

Yıktı hayallerimi, deprem yaşattı bana
Enkazında kendimi, aradım yana yana.
Adını haykırmıştım, avaz avaz cihana,
Eremedim murada, kader yolum tıkadı.
Ağladım gözyaşlarım, yüreğimi yıkadı.

Bir gün veda edip, gidersin deme,
Yüreğim vazgeçmez, bilesin senden.
Aşkıma ihanet, edersin deme,
Yüreğim vazgeçmez, bilesin senden.
Sen vazgeçip gitmiş, olsamda benden.

Sana bir sözüm var, dinle sevdiğim,
Yüreğin kurusun, bir gün gidersen.
Bu gönlüm çok yorgun, anla sevdiğim,
Yaşamam ölürüm, veda edersen
Yüreğin kurusun, bir gün gidersen.

Çek hançeri vur sineme,
Yürek şimdi pare pare.
Ayrılık düştü haneme,
Bulunmaz bu, derde çare.
Yürek şimdi pare pare!

Ben her şeyi, zamana bıraktım,
Zaman varmı, onuda bilmem.
Aşık mıyım delimiyim Mecnun muyum bilmem,
Tek bildiğim, laf anlamaz bu serseri gönlüm,
Onuda sana bıraktım işte.

Zaman sadece akıp geçmiyor ki,
Senden, çok şey alıp götürüyor.
Bazen elinde olanı.
Bazen evinde olanı.
Bazen de gönlünde olanı.
Biz her şeyi zamana bırakırken,