Meryem Keskin Şiirleri - Şair Meryem Keskin

Söyle bana nazlı yârim,
Sen başıma belsmısın.
Bırakmazsın yaran sarim,
Bir gözleri elamısın.
Sen başıma belsmısın.

Bu aşkın suçlusu , benmiyim yani,
Gözlerime bakan, sen değil miydin?
Son nefese kadar, senindim hani,
Gözlerime bakan, sen değilmiydin?
Yüreğimi yakan, sen değilmiydin?

Bu gün ömür ağacından bir yaprak daha düştü.
Ayrılığa yenilen bir gün daha ziyan oldu.
Bu sabah yine sensizliğe uyandım.
Yokluğunla varlığın arasında git gellerle,
Savaşıyor ruhum.
Yastığıma düşen tel tel saçlarını savuruyor,

Her köşe başından karşıma çıkıp,
Yolumu bekleme senden vazgeçtim.
Hüzünlü gözlerle boynunu büküp,
Kapımı yoklama senden vazgeçtim!

Ağladım dolandım divane deli,

Bitmez dediğim hayat, selamsız geldi geçti.
Dost dediğim canlarım, ömrüme değer biçti.
Yâr dediğim can bile, terki diyarı seçti,
Gençliğimi elimden, alıp gitti seneler.
Ne yâr buldum ne yaren böyle bitti seneler.

Seni İstanbul'a benzetdim:
Yalnızlığın kollarında.
İstanbul'u sen,
Seni İstanbul zannetdim:

Kız kulesini seyrederken,

Yar senin uğruna nelerden geçtim
Sunduğun zehirdi bal dedim içtim
Dikenleri ekten ben darı biçtim
Ne yaptımsa kıymet bildiremedim

Seni seviyorum.

Benimle olduğun için değil,
Bende olduğun için.
Yıldızları seviyorum,
Gecenin karanlığında,
Işıl ışıl umut dolu gözlerini hatırlattığı için,

Desem ki gel dinle, gönül sözümü,
Yürüdüğüm yolda, var olur musun?
Güvenip de sana, açsam özümü,
Ahirete kadar sır, olur musun?

Zühre'nin açtığı, yollardan gelsem

Ahkam kesiyor amma ahlaktan haberi yok
Şerefli ye şerefsiz demedik biz bilesin
Camiyi gider amma vesvese şeytanı çok
Şerefli ye şerefsiz demedik biz bilesin

Namus narası atar beyin cenabet gezer