Meryem Keskin Şiirleri - Şair Meryem Keskin

Uzaklarda kaldı bak, gönlümün efendisi,
Geliver gün ufukta, gamlı batıyor gayrı.
Hayallerle yaşanmaz, nerde kaldı kendisi,
Bu ayrılık çok yaman, cana yetiyor gayrı.

Her gün gelecek diye, yollara bakıyorum,

Aynalara düşmanım savaş açtım yıllara,
Sitem edip kadere, darıldığım ondandır.
Her halimi kınayıp, ayıplayan kullara,
Güvenimi yitirip, kırıldığım ondandır.
Buz tutmuş yüreğime, sarıldığım ondandır.

Ötüken den başladı, kutlu yürüyüşümüz.
Oğuz boylarından gelir, bizim, asil soyumuz.
İslâm sancağı altında, toplanan, bir Orduyuz.
Kur'an rehberimiz, peygamber efendimiz, Hz Muhammed, s.a.v, önderimiz..
İslam'la şereflenmiş, bir milletin soyuyuz
Türk oğlu, türküz biz,

Eller benim gibi, sevebilir mi?
En kötü halini, övebilir mi?
Hasretle bağrını, dövebilir mi?
Kırsamda kalbini, bırakma beni.
Bir bilsen ben nasıl, özledim seni.

Seni özlemek var ya, baharı özlemek gibi,
Kara kışın ortasında.
Ellerini özlemek.
Papatya örtülü kırlarda yürümek,
Seninle el ele.
Rüzgarı özlemek saçlarının kokusunu

Bu aşkın günahını, neden ben taşıyorum?
Madem ki geri dönmez, sebepsiz çekip giden.
Eğer yaşamak buysa, çaresiz yaşıyorum,
Senden değil mazimden, özür diliyorum ben!

Ne bir damla gözyaşım, ne sitemim yok sana,

Postacılar kapımı,artık çalmaz oldular,
Gezdiğimiz o yerler, sensiz kaldı sevdiğim.
Turnalar selamımı, şimdi almaz oldular,
Zaman ikimizden de , çok şey aldı sevdiğim.
Gezdiğimiz o yerler, sensiz kaldı sevdiğim.

Unuttun mu seninle, ne hayaller kurmuştuk

Ruhumda ki Kadın

Artık siliyorum seni yüreğimden.
Ne kabuslarım kaldı,
Nede kötü kahramanı olan sen.
Yüreğime vurduğun kelepçenin,

Gecenin bir yarısı geldin, yanıma.
Rüya'sın, biliyorum aslında,
Gideceksin ben uyanınca!

Kokun yayıldı odama.
Başımı yasladım, göğsüne,

Sadakat zor meziyettir ,
Yakışmaz her yüreğe.

Sabırlı ve marur olmalı insan,
Her şeyden önce.
Öyle süslü püslü sözlere aldatmamalı,