MENZİLİM DOĞRULUK
Bir garibim düştüm yola,
Menzilim doğruluk ola.
Değişmem dostu bir pula,
Varsam da bir kalsam da bir.
Aşk ile çırpınır bu yürek,
Mecnun gibi sabır gerek.
Ferhat’taki güçlü bilek,
Olsam da bir ölsem de bir.
Aslım Oğuz neslim asım,
Dik durur her daim başım.
Anadolu toprağım taşım,
Görsem de bir bilsem de bir.
Horasan’dan bir çadırla,
At sırtında büyük sabırla.
Süleyman Şah ve baturla,
Alsam da bir varsam da bir.
Garip Çoban gelir hırkasıyla,
Otluk, vadi, dağ bayır sahrasıyla.
Bir çarık bir heybe garip duasıyla,
Yürüsem de bir çürüsem de bir.
...ben Garip Çoban.
Kayıt Tarihi : 28.04.2026 21:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Garip Çoban, bu şiiriyle bize şunu fısıldar: Aslını unutma, doğruluktan sapma ve öze ulaştığında bedenin çürümesinden korkma; çünkü ruh, doğru bir menzile vardığında zaten ebedi olur.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!