Menzilim Sensin Şiiri - Kasım Kobakçı

Menzilim sensin yolları neyleyim,
Döner ayakla hep seni söyleyim,
Bırak kapında kendimi eyleyim,
Kaybolan aklım bedene dar geldi,
Sensiz geçen her dakikam zor geldi.
*
Mutfağımda tuz, soframda balımsın,
Döner ayağım, tutunan dalımsın,
Dört mevsim bitmez yeşeren çalımsın,
Fırtına kopsa sığınağım sensin,
Ateşler yansa o serin busesin.
*
Sahnede şarkım, cebimde paramsın,
Başka ellere dokunma haramsın,
Döner ayağım, merhemim yaramsın,
Şakamın tuzu, kahkahamın sesi,
Şenlendirirsin bu garip kafesi.
*
Nereye gitsem dönüp de dolaştım,
Sınırlar çizdim hudutları aştım,
Döner ayağın hızına bulaştım,
Benim neşeli pusulam sen oldun,
Boşalan bardağıma yine doldun.
*
Hem rotam hem de belli seferimsin,
Döner ayağım, coşkun zaferimsin,
Karanlık yolda yanan fenerimsin,
Bıkmadan usanmadan yürürüm ben,
Sevda yükünü sırtlar sürürüm ben.
*
Tarlada ekin, gökyüzünde güneş,
Bulunmaz sana bu cihanda bir eş,
Döner ayakla yürüyen tek kardeş,
Eğlenceli bir limansın gönlüme,
Paha biçilmez bir ansın ömrüme.