Kozaklım Şiiri - Sinan Şimşek

KOZAKLIM
Gurbet gurbet gezdim bir şifa için,
Suyunda bir cevher gizli Kozaklım.
Boş yere aradım, özümde suçum,
Çamuru her derde deva Kozaklım.

Buruncuk’nan yolum hamam arası,
Ortaköy, Bağlıca şifa yuvası.
İçim açılıyor ne hoş havası,
Buharı can verir cana Kozaklım.

Eşe deresinden hamama vardım,
Kaynar sularından şifamı buldum.
Bozoğlan’da durdum, seyre daldım,
Bulunmaz bir nimet bize Kozaklım.

Çarşı meydanına pazar kurulmuş,
Türlü türlü meyve yere serilmiş.
Tarladan toplanmış, tezgâha konmuş,
Toprağı bal olmuş öze Kozaklım.

Doyduk Barajı’nda balık avlarım,
Horhor Yaylası’nda gezer oynarım,
Dörtyol sapağında türkü söylerim,
Diyarı cennetmiş bize Kozaklım.

Kalecik’te, İmran’da o güzel bağlar,
Arpaçukuru’nda sular çağlar,
Etrafında Erciyes, Hasan dağlar,
Bağ bozumu, alıç, pekmez Kozaklım.

Ağustosta hedik kaynar, bulgur olur,
Kızılırmak, Karasu’dan hayat bulur,
Tüm tarlalar suyunu burdan alır,
Ata toprağım, yurdum öz Kozaklım.

Garip bir çobanım, aslım burdadır,
Kozoğlu Türbesi yâd-ı diyârdır,
Camız kaynatanı derde dermandır,
Canım memleketim, nazlı Kozaklım.

...ben garip Çoban.