1976 yılında Çorum’un Mecitözü ilçesinin Sarıhasan Köyünde doğdu. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Fen Edebiyat
Fakültesi Kimya Bölümü’nden mezun oldu. Şiirleri; Hece,
Dergah, Yediiklim ve Şiir Atı dergilerinde okurla buluştu. İlk şiir kitabı olan Elif Elif, 2003 yılında Yediiklim Yayınları tarafından yayınlandı. 2004 yılından bu yana hayatını Almanya’da sürdürmektedir.
Gözlerin,
nurun aktığı bir kuyu değil artık;
bir dağın içinden sızan
gizli bir pınar.
Yüzünde güneş
Güzelliğin, bu dünyaya tam ait değil;
belirsiz bir ışığın içinden çıkmış gibisin—
henüz adı konmamış bir parıltı
zamanın kapısında.
Sana bakarken
Kuleleri altınla kaplıyorlar,
güneşin yön değiştireceğini sanarak.
Sokaklar hazır,
sanki biri gelecekmiş gibi;
ama hiçbir parlaklık
Geldin;
bir sağanak vurdu dağların nabzına,
zamanın kemikleri çatladı.
Sesin—
gizli bahçelerin tonunu getirdi;
O çok övülen “öte yan” ne kadar sessiz.
Bir zamanlar parlayan o vaat,
şimdi ayaklarımın altında
kurumuş bir hışırtı—
basınca dağılan kumral otlar.
Gözlerin, içimde unuttuğum
ilk gerçeği uyandırıyor.
Bir ses getiriyor bana—
kendi karanlığımdan yükselen,
yalnız benim duyduğum bir ilahi.
Sana bakmak: rüzgârın
kendi dinginliğini bulmasıdır.
Sessizlik—
göğü mühürleyen ince bir çizgi;
sevda, damarlarımızda ilerleyen bir nehir,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!