Geldin Şiiri - Mehmet Uçar 2

Geldin;
bir sağanak vurdu dağların nabzına,
zamanın kemikleri çatladı.

Sesin—
gizli bahçelerin tonunu getirdi;
bakışın,
beyaz bir yankıyı
odama bıraktı.

Çiçeklerle geldin;
henüz dünya kokusunu duymamış.
Avuçlarıma
iklimlerin serinliğini bıraktın;
parmaklarımda
yaşların izi kaldı.

Sözcükler
kabuklarını kırıp
döküldüler önüme—
masanın üstüne saçılmış harfler gibi.

Bak:
değişti kâinatın alfabesi.

Geldin;
kalbim yeniden toplandı.