Mehmet Şahan Şiirleri - Şair Mehmet Şahan

Pazara çıkan malı hemen herkes alsaydı,
Acep gerek var mıydı tartıya, endazeye?
Her şey dışardan görüldüğü gibi olsaydı,
Ne gerek vardı böyle Mektebe, Medreseye?

Ne olur anlasan beni, bir içre hardayım;
Yüreğimi kaplayan, fokurdayan nardayım;
Harap olmuş aşk hanem, her gün ahu zardayım,
Viran olan gönlümü, görmez misin nazlı yar?

Zay eyledin aklımı, çözümsüz çıkmazdayım,

İnsan için, insanlara darıldım,
Haksız yere, haksızlığa kırıldım,
Bu hırsla kalemime sarıldım,
Bu nasıl görevdir, nasıl insanlık? ..

Bir ona, bir buna yazar gönderir,

Gönül ne çay ister ne de çayhane,
Gönül sohbet ister çayda bahane!
Yenilir, içilir sanki meyhane,
Kahveci doymuyor, bundan kime ne?
-Kime ne kardeşim bundan kime ne?
-Müşteri baş tacı hepsi şahane!

Doğru kalmak uğruna haksızlığı güderken,
Öldür, yok et nefsini sen Rahman’a giderken!
Hakk’a gönül verdinse sakın ha deme erken,
Ağu, zifan(*) içilir; diyemezsin istisna!
Her günahın affı var, kulun hakkı müstesna!

Kur’an ile gelen Hak Kelamı’nda,
Mevla’mdan bir haber, müjde var bize!
Okunan Ayet’in her meramında,
Rabb’ımdan bir haber, müjde var bize!

Hazreti Cibril’i kılmış vesile,

Anlatsan her gün nefesi yorup,
Gafile kelam, nafile kelam!
Demez ki yeter yeniden sorup,
Gafile kelam, nafile kelam!

Gafilin aklı kabından taşsa,

Nasıl duramazsa beden yemeden,
Ruhun da gıdası namazdır, namaz!
İnsan yaşamazsa suyun içmeden,
Suyun da ziyası namazdır, namaz!

Sakın ha geç kalma ayıl uykudan,

Çok şükür Allah’a açtı gözümü,
Her nere baktıysam, Mevlâ’yı gördüm.
Yaradan aşkıyla sardı özümü,
Kalbimde, ruhumda Mevlâ’yı gördüm.

Ezelden ebede yürürken yolda,

Yıllardır içimde kanayan yara,
Dinmiyor sızısı, yürekte acım...
Gafiller yüzünden olduk maskara,
Mektupta yazıyor Meliha Bacım,
Devlet gibi, Devletime muhtacım…