Mehmet Şahan Şiirleri - Şair Mehmet Şahan

Birincisi gelecek, neslimin güvencesi,
İkincisi varlığın, vatanımın bekçisi,
İnsanlığın özünü besleyen iki damar!
Namusumla, arımla oynamaz asla kumar!

Kahraman Mehmetçikle; İlim, irfan ordusu!

“Her geriye döndüğümde gördüğüm,
Kendimden başkası bana kördüğüm! ”

Selamı bir başka sözü bir başka,
Sonda değişiyor önde gördüğüm!
Kelamı bir başka özü bir başka,

Kim demiş ki bağımsızdır hür dünya,
Kara bağ’da mezalimi gör dünya,
Hocalı’da masum kanlar akarken,
Vicdan varsa hesabını ver dünya,
Aç gözünü, açta seyret kör dünya!
Soykırımı yapan kimmiş gör dünya!

Yandan çarklı beyim, dayı cakalım,
Burnu havalarda olan utansın! ..
Her şeyi tozpembe göster bakalım,
Havada uçuşan YALAN utansın! ..

Bela gelmez imiş Hak yazmayınca,

Yeter artık kumdan çıkar başını,
İyi bak çevrene, orda neler var.
Gözlerden durmadan akan yaşını,
İçine akıtıp, yutan kimler var.

Körpecik yavrular tir, tir titrerken,

Münafıklık artar olmuş Ülkemde,
Alameti üçtür onun say hele…
Biri yalan, biri gıybet desem de,
En kötüsü “ihanettir” gardaşım!
Hain olan ben olsam da kes başım…

İnsanlık adına gördüğüm rüya,
Söylenen sözlerin tamamı riya,
Boş yere vaatler, yeminler niye,
Duyulmaz feryadım, duyulmaz neden?
Kimden soralım bu hesabı kimden? ...

Rüzgârlara kapıldınsa fermansız,
Vefasıza koşuyorsan kime ne?
Yağmur olup yağdın ise zamansız,
Derelerde coşuyorsan kime ne?

Kaf Dağı’nda bulut olup durmuşsun,

Bizler neyiz, kimiz ki; değil miyiz sıradan?
Aklımıza hükümran, yazdırıyor Yaradan!
Özünden ödün verip nefse teslim olanı,
Düz ovada yolundan azdırıyor Yaradan!

Gafil, gafil bakıp da görmüyorsa gözlerin,

Barıştan söz eden aklıevvelim,
Kimle savaştın ki barış yapasın?
Hangi devlet ise bizde bilelim,
Kimle savaştın ki barış yapasın?

Yarış, yarışanla; tos ile olur!