Ateşin halesi yüzünü çalsa,
Alev, harda değil közde gizlidir;
Mah yüzün lalesi gözünü alsa,
Güzel, yarda değil özde gizlidir!
Boşluğa düşmekten çekinse sözün,
Sorarım hep kendime, insan neden anlamaz?
Anlatan mı hatalı, dinleyen mi tınlamaz!
Bakın ne der Mevlana, onda hata aranmaz:
“Özü insan olanın, sözü de insan olur!
Söz, söyleyende değil, karşıda değer bulur! ”
Başkasına kul olma,
El âleme malzeme.
Sen sadece kendin ol,
Özüne dön, özüne! ..
Öz olmadan dal olmaz,
Lütfedip gönlüme girersen eğer,
İsminle çırpınır, coşar bulursun.
Gözlerin, gözümde dünyaya değer,
Aşkınla ağlayan, taşar bulursun.
Öyle bir sevdaya saldın ki beni,
Vatan için burda yatan Şehitler:
Kanların üstüne yattılar, duyun!
Şehidin değerin bilmeyen itler,
Şimdi köşeleri kaptılar, duyun!
Parmak değil balı kepçeledikçe,
Vatanın uğruna akan kanını,
Görmüyor gafiller hiçe saydılar!
Yoksulun, yetimin, senin hakkını,
Halk diye dağıtıp, piçe saydılar!
Her seçim sonunda alınca oyu,
Satıldım, pazarda haraç ve mezat,
Gâvur parasıyla pula satıldım…
Hiç doğrum kalmadı her şeyim tezat,
Ayandır ahvalim kula satıldım,
Gâvur parasıyla, pula satıldım…
Kim, kime kul olmuş, de bakım hele!
Seçilmişler kimden üstün ki paşam?
Hangisi ağadır? Hangisi köle?
Atanmışlar insan değil mi paşam?
Seçmenin yerini söyle muhteşem!
Rahat ol Şehidim adın dillerde,
Mekanın Cennet’tir, Resul yoldaşın.
Ölmedin Şehidim, adın kalplerde,
Mekanın Cennet’tir, Resul yoldaşın.
Vatan dedin, millet dedin uğraştın,
Şöyle biraz düşünsen,
Dünyada neyin kalır.
Parçalansan, dövünsen,
Yaptığın sana kalır.
Gazel isen yel alır,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!