Mehmet Şahan Şiirleri - Şair Mehmet Şahan

Selam olsun Göktürk’üme, Oğuz’a,
Selam Özbek, Türkmen, selam Kırgız’a,
Selam Alparslan’a, selam Yavuz’a,
Selam ataların ruhuna selam…

Selam Yunus’lara, Yesevi’lere,

Bıktım cahillikten, kaba sözlerden;
Bu kutlu dergâhta pişmeye geldim…
Nefsimi köreltip, yalan hazlardan;
Kavrulup narında pişmeye geldim…

Kurtulamadım şu iblisin ağında,

Ol denince bir anda, nasıl can buldu beden?
Yoktan var etti seni, kâinata hükmeden…
Halk olduğun bilseydin, bir zerre-i katreden,
İdrak et Varlığını, yansın gül O’na doğru…
Zikret Allah adını, dönsün dil O’na doğru…

Ateşin halesi yüzünü çalsa,
Alev, harda değil közde gizlidir;
Mah yüzün lalesi gözünü alsa,
Güzel, yarda değil özde gizlidir!

Boşluğa düşmekten çekinse sözün,

Sorarım hep kendime, insan neden anlamaz?
Anlatan mı hatalı, dinleyen mi tınlamaz!
Bakın ne der Mevlana, onda hata aranmaz:
“Özü insan olanın, sözü de insan olur!
Söz, söyleyende değil, karşıda değer bulur! ”

Başkasına kul olma,
El âleme malzeme.
Sen sadece kendin ol,
Özüne dön, özüne! ..

Öz olmadan dal olmaz,

Lütfedip gönlüme girersen eğer,
İsminle çırpınır, coşar bulursun.
Gözlerin, gözümde dünyaya değer,
Aşkınla ağlayan, taşar bulursun.

Öyle bir sevdaya saldın ki beni,

Vatan için burda yatan Şehitler:
Kanların üstüne yattılar, duyun!
Şehidin değerin bilmeyen itler,
Şimdi köşeleri kaptılar, duyun!

Parmak değil balı kepçeledikçe,

Vatanın uğruna akan kanını,
Görmüyor gafiller hiçe saydılar!
Yoksulun, yetimin, senin hakkını,
Halk diye dağıtıp, piçe saydılar!

Her seçim sonunda alınca oyu,

Satıldım, pazarda haraç ve mezat,
Gâvur parasıyla pula satıldım…
Hiç doğrum kalmadı her şeyim tezat,
Ayandır ahvalim kula satıldım,
Gâvur parasıyla, pula satıldım…