Mehmet Şahan Şiirleri - Şair Mehmet Şahan

Kendini bilmekle başla hayata,
Önünü görmeden yürüme oğul!
Çok fazla güvenme bindiğin ata,
Başına karları kürüme oğul!

İyi aç kulağın sen dinle beni!

Sonu var mı bu yalancı sevdanın?
Deli gönül bir kendine sor hele!
Nefs peşinde koşanları dünyanın,
Doyan var mı nimetine sor hele?

Simsiyah saçların neden ağardı?

Baktım Ozanlarım ilaç sorarlar,
Erkenden yarayı sarak der gibi…
Kelini gösterip derman ararlar,
Hedefe, menzile varak der gibi…

O yana bu yana koşar dururlar,

Hayatıma sen gireli,
Değişti, dünyam değişti.
Görmez etti aşkın beni,
Değişti, dünyam değişti.

Kaşı kara, gözü kara,

Kalp öyle bir organ ki; efkârı var, har’ı var,
Zemheride kor olan el yakmayan nar’ı var!
Üfleyince kırılır incecik bir zar’ı var,
Dünyaları yüklenip devleşince gör onu!

Gönüllere hükmeder bir nah ile sıkılır,

Gözün aydın İzmir, ne mutlu sana;
Yürüdü, peşinden Millet geliyor!
Türkiye varacak o kutlu sona,
Yürüdü, peşinden Millet geliyor!
Bozkurdu kükreten Devlet geliyor!

Gönülden gördüğüm gönül dostların,
Bizleri beklerken bulduk Didim’de…
Yürekten sevdiğim bütün canların,
Kalpten sevdasıyla dolduk Didim’de…

Anadolu’m kükrer Ozan dilinde,

Çok şükür Allah’ım verdiğin güne,
Ayların Sultanı Ay’a erdirdin…
Şehr-i Ramazan’da erdiğim güne,
Bin aydan hayırlı Ay’a erdirdin…

Topraktan bedene esas ekledin,

Her işinde Yaradan’ı,
Düşünmeden karar verme!
Resulî Ekrem Zişanı,
Düşünmeden karar verme!

Irmaklar mı, göl mü senin,

Yaratan, rızkını taşırsa bile,
Bahçene gıybeti ekmeyeceksin…
Mülkünü başından aşırsa bile,
Sokağa nimeti dökmeyeceksin…
Bahçene gıybeti ekmeyeceksin…