Mehmet Gözükara Şiirleri - Şair Mehmet G ...

Ceht edince amacına ulaştı
Söğüdü saksıda yetirdi gelin
Ünü sınırların dışına taştı
Gümrükte kuyruğu bitirdi gelin

Gemide görevli aile toptan

ANADOLU’NUN DOLUNAYI BAHAETTİN KARAKOÇ…

Bahaettin Karakoç ve dolunay yan yana gelince, bir geceye iki ay doğmuşçasına şule yaymaktadırlar. Gönül dünyamızın kapısı aralanarak söz ülkesine yolculuk yapılmaktadır.

Karakoç; şiirlerinde sözü sırlayıp, Maraş bindallısı gibi işler. Gönül şehrinin kapısını sözle motifler, sözle kilitler. O hiçbir zaman sözün ucuzunu söylemez. O bir aşk şairidir. Onun şiirinde ucuz şeyler bile paha biçilmez inciye dönüşerek dile zenginlik katmıştır. Çünkü biz biliyoruz ki Karakoç her sözü gönlünün derinliklerine dalarak, subjektif boyuttan objektif boyuta taşır. Onun sözü –şiiri- kültürel zenginliğimizi ve ağızda anne sütüne benzetilen Türkçenin inceliklerini ilk elden servis yaparak unutulmaya yüz tutmuş değerlerimizle yüzleşmemize sebep olur. “Şiir bütün insanları ilahi bir kâinata davet eder” der. Anadolu’dan kopmadan metropellere seslenen Karakoç; oralardan aldığı sesleri kendileştirerek doğduğu ve içinde yaşadığı kültür ırmağına aktarır. Avamla havas arasında kültür köprüsü olmayı başararak zoru yenmiştir.

Ne yazım var ne de kışım
Dört mevsimin dışındayım
Yangın yerinde kalmışım
Karasevda işindeyim.

Gönül geçmez ten çürüse

Gurbet elde yiğit çeker cefayı
Göçünü kervana yükleyiversin.
Sürmeye az kaldı zevki sefayı
Nazlı yâr sılada bekleyiversin.

Sevdan ile kanatlanır uçarım

Şair nedir sana göre derseniz
İnsanlar içinde insandır şair
Şiir olur ona her ne verseniz
Mermere estetik katandır şair

Akıl fikir eden şuur ahenktir

Şiir nedir sana göre derseniz
Darası düşülmüş hitaptır şiir
Şiir olur gökçe güzel görseniz
Usuldür, erkândır adaptır şiir

Şiir katlı-çütlü şiir ahenktir

Filistinli Çocuklara ithaf

Bulutlar bakırdır yağmur gözyaşı
Feryat figan olur sözler Gazze’de
Kundakta son bulur bebeğin yaşı
Ölüme açılır gözler Gazze’de

Ne isteği biter ne ihtiyacı
Tarlayı takımı sattırır gelin
Gerçekler acıtır hakikat acı
Aklını yakında fıttırır gelin

Ölçüyü tartıyı ayarlıyordu

Örenlerde ötüyor viraneye konuyor
Hurafe olsa dahi baykuştan korkuyoruz
Akıl fikir merhamet duygu mantık donuyor
Yirmi sekiz şubatlı her kıştan korkuyoruz

Keçeyi suya atan hararetli yanmıyor

İradeye muhal midir düş görmek
Uyusam düşümde çıkar Elbistan
Bahara alamet karakış görmek
Kem talih suyunda akar Elbistan

Aşağı çek sakal yukarı bıyık