Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Bakışlarından süzülen güneşi gördüğüm
Tüm aydınlık günleri özgürlüğü sorduğum
Umuda, devrime, barışa koşturan bacım
Öğrettiğin o öğütleri aklıma koydum

Ey dağların gelini! geçtiğin zor yollardır

Şeve ba,sayî û sare,seqeme,
Strkên asîmanan naên xuya,
Ne agire ne çirûske ne pête!
Dûmane,mije dor me tarîye.

Şev tarî ye dîsa qet naçirûse,

Îşev jî erjeng bi har û şêt e,
Bi tarîyan ve nuxumîye,
İşev jî şeveke lerzok e!
Bi qêrîna xofê,bi pispisa ba ve,
Gelîyê fênek û newalên bê av ve,
Alî kî de jî li sayîên hişk ê çiyan,

Bizi bizden alan zalim
Yuvamızı yakan zalim
Köyümüzde ağıt,şivan,
Dilimizde yasak bizim!

Uzun yıllar yaktın bizi!

Ax bi vê roja reş be, agir ser me direşe
Gulên me jî weşîyan dilan de xwîn dikişe
Li me dîsa bager, duman derbaznabe tofane
Roj bo me ne tu roje, her gav qetrane, mije

Dil jî me qet qete bû, canê me nerehete

Bir yanım Anadolu
Bir yanım Rumeli..
Hepsi çaresiz hepsi yoksul
Yolcu,hancı,köylü naçar
Efkar ettiğim memleket hâlı
Sanma hemşerim sanma

Şu rezil düzen, cehennemden beter
Kötü sistem de yönetenler sekter
Bu cihanda, sende ben-i âdemsin
Haksızlığa diren, kul olma yeter

Bu kâinat, bu dünya hepimizin

Bûk û zava tev werin berva êvar jî malbin
Mêvan hatin hev kombûn, dîlana we ye şabin
Hezkirin pir şirîne, bingeha wî evîne
Nav dilan de geşdibe, her tim jî lê xwedîbin

Bûk û zava bi hevre dişibin her kulîlkan

Bala xwe bidin gulan ê herî rind şîlanin
Pir nazikin pir keleş qîzên Kurdan çav reşin
Dev kenin dev biçukin rû xalin her dem kubar
Mîna qaza, werdekan wek kevokan dimeşin

Pir jîrin pir jî xurtin qiz, bûkên me şoreşin

Kevoka min nafire bi rojane dinale
Canê wî de xwîn diçe ji birînan bêhale
Kevoka min êşandin per- baskê wî şikandin
Agir ket nav dilê min dem jî min re wêrane

Kevoka min naçêre kevir lêket bêhale